wyszukiwarka

 

Redakcja Wychowawcy
ul. Mikołajska 17/19
31-027 Kraków
tel./fax (012) 423 23 24
E-mail:
redakcja@wychowawca.pl



Wyrównywanie szans edukacyjnych dzieci i młodzieży winno zapewniać udany start w życie dorosłe. Podział na edukację wiejską i miejską, z oceną: tu jest źle a tam dobrze, nie jest zgodny z prawdą.

O nauczaniu w naszych szkołach wiele mówią wyniki sprawdzianów w klasach szóstych szkół podstawowych oraz egzaminy zewnętrzne w gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych. Obserwujemy minimalne zróżnicowanie wyników ze sprawdzianu, biorąc pod uwagę lokalizację szkoły: mała miejscowość - miasto. Bardzo często uczniowie szkół podstawowych z małych miejscowości osiągają znakomite wyniki. Analizując wyniki egzaminów zewnętrznych można stwierdzić, że poziom wiedzy gimnazjalistów ze wsi i miasta jest porównywalny, natomiast zwiększa się różnica na poziomie liceum i technikum.

Młodzież z małych miejscowości wbrew pozorom jest bardziej zainteresowana i częściej korzysta z placówek kulturalnych, niż ta z dużych miast (spektakl teatralny, muzeum, wystawa, koncert).
Występują istotne różnice w powszechności uczęszczania dzieci 3-5-letnich do przedszkoli na wsiach i w miastach, we wczesnym wspomaganiu rozwoju dziecka, w dostępie do bezpłatnych zajęć pozalekcyjnych i pozaszkolnych, w dostępie do Internetu.

O poziomie wykształcenia nie może decydować status materialny rodziców czy miejsce zamieszkania. Trzeba stwarzać możliwości wszechstronnego rozwoju dla każdego dziecka, szczególnie tego, które chce się uczyć, a pochodzi z biednej rodziny, która swoim stylem życia ogranicza możliwość rozwoju, czy pochodzącego z małej miejscowości, w której nie ma warunków kształcenia się na miarę jego możliwości. Dlatego potrzebna jest pomoc materialna oraz psychologiczno-pedagogiczna: stypendia socjalne, pomoc w zakupie książek i pomocy szkolnych, pokrycie kosztów dojazdu do szkoły czy też zamieszkania w miejscu kształcenia. Trzeba zwalczać "kompleks prowincji", myślenie o pochodzeniu z gorszego miejsca, bierność, że "tu się nic nie da zrobić, tu się nic zmieni". Należy budować poczucie własnej wartości, ukazywać wzory ludzi aktywnych, uczyć umiejętności społecznych, współdziałania w grupie, uczestniczenia w dialogu, dyskusji, autoprezentacji, brania własnego losu w swoje ręce.

Wyrównywanie szans edukacyjnych trzeba prowadzić w każdym miejscu i czasie, gdy zaistnieje taka potrzeba. Organizować dodatkowe zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze, oddziały integracyjne, likwidować bariery architektoniczne, mądrze zagospodarowywać czas wolny uczniów, unowocześniać bazę szkół i wprowadzać innowacje pedagogiczne, ukierunkować pracę szkoły na wyławianie talentów, na pomoc uczniom wybitnie zdolnym.

Wyrównywanie
szans edukacyjnych



W numerze 01/2008:

Renata Flis
Konfrontacja działań
z potrzebami

Sylwia Palka
Aby tęsknić za szerokim oceanem...
- rozmowa z dr. Grzegorzem
Mazurkiewiczem

Teresa Słowikowska
Szczególna klasa

Daria Becker-Pestka
Wykształcenie w oczach młodzieży

s. M. Urszula Kłusek SAC
Równe szanse?

Małgorzata Garbas
Uczeń z rodziny patologicznej

Jacek Urban
Profilaktyka a wychowanie
przez wartości

Elżbieta Trojan
Wyrównywanie szans edukacyjnych.
Zestawienie bibliograficzne
(w wyborze)

Hanna Osińska
Moje doświadczenia
w pracy z młodzieżą

Urszula Parnicka
Wnuki
potrzebują dziadków

Jolanta Bąk, Elżbieta Wiewióra
Pokój najwyższym dobrem ludzkości


Ponadto w wydaniu drukowanym
"Wychowawcy":

Jolanta Lenart
Wybór zawodu

ks. Marek Dziewiecki
Wspieranie w rozwoju

Bernadeta Kalęba
Pomoc dzieciom
z rodzin dysfunkcyjnych

Małgorzata Mann
Rodzice i dziadkowie
jako "prawzory"

Anna Ganiek
Mój dziadek, moja babcia
- konspekt lekcji wychowawczej

Jolanta Bąk, Elżbieta Wiewióra
Pokój najwyższym
dobrem ludzkości
- konspekt lekcji wychowawczej

Czesław Mirosław Szczepaniak
Nadzieja w ekumenizmie
cz. XII

Danuta Rolka
Święto Babci i Dziadka
- scenariusz teatralny

Okładka: fot. archiwum (www.sxc.hu)