| 
Słowa, język są bezcennym narzędziem
komunikacji międzyludzkiej. Im język bogatszy, tym stwarza
większą szansę rozwoju umysłowego i duchowego człowieka.
Mamy poznawać nasz język, aby sprawnie
formułować myśli, aby nasze wypowiedzi były zrozumiałe dla
innych. Trzeba przywracać zaufanie do słów - potrzebny nam
język prawdomówny, w którym "tak" znaczy "tak", "nie" znaczy
"nie". Niestety, zbyt często spotykamy się z wieloznacznością
słów, która może prowadzić do wieloznaczności prawdy i wartości.
Spotykamy się też z manipulacją słowem, z brakiem odpowiedzialności
za słowa.
Język stanowi istotny wyznacznik tożsamości
narodowej, jest wielkim skarbem naszej kultury, dlatego
należy go szczególnie ochraniać. To poprzez język dziecko
wrasta w dziedzictwo kultury narodowej. Nabywanie umiejętności
porozumiewania się w zgodzie z obowiązującą normą językową,
tak w mowie jak i w piśmie, winno być zadaniem priorytetowym
szkoły. Nauczyciel ma być wzorem, autorytetem w posługiwaniu
się poprawnym językiem. Staranność językowa dotyczy tak
nauczycieli jak i uczniów. Na każdej lekcji należy wymagać
precyzyjnego formułowania wypowiedzi, uczyć przekazywania
informacji w różnych sytuacjach. Poprawność językowa obowiązuje
na lekcjach, przerwach, wycieczkach. Na błędy językowe mają
zwracać uwagę wszyscy nauczyciele.
Zdaniem wielu nauczycieli obniża się
poziom poprawności językowej uczniów, ubożeje ich zasób
słownictwa czynnego, zmniejsza się czytelnictwo wśród młodzieży,
coraz większą rolę odgrywa język obrazkowy, wzrasta wulgaryzacja
języka.
Zmiany cywilizacyjne sprawiły, że zmienia
się sposób komunikowania: e-maile, sms-y, dążenie do skrótowości,
posługiwanie się żargonem spowodowały, że zanika tradycja
pisania listów a porozumiewanie odbywa się za pomocą telefonów
komórkowych.
Często uczniowie gimnazjum i szkół ponadgimnazjalnych
uznają lekcje języka obcego czy informatyki za bardziej
potrzebne niż lekcje języka polskiego. Mają trudności w
łączeniu wyrazów w relacjach zgodnych z obowiązującymi normami,
w przestrzeganiu reguł obowiązujących w języku polskim,
w tworzeniu własnego tekstu opowiadania, rozprawki, listu
na egzaminie gimnazjalnym.
Wszyscy jesteśmy użytkownikami i współtwórcami
naszego języka, dlatego starajmy się przywracać właściwe
znaczenie słowom, aby opisywały rzeczywistość jasno i wyraźnie,
aby umożliwiały nawiązywanie i efektywne prowadzenie dialogu,
aby posługiwanie się słowem podlegało normom etycznym. Pamiętajmy
też o tym, że kulturę słowa dzieci i młodzieży kształtuje
i rozwija dom rodzinny, szkoła, środki społecznego przekazu.
Tu ma być przykład, wzór godny naśladowania.
Lutowy zeszyt "Wychowawcy" poświęcamy
kulturze słowa.
|  |
Kultura słowa
W numerze 02/2006:
Stanisław Sławiński
"Nowomowa"
czy "odpowiednie
dać rzeczy słowo"
Mariola Michalska
W trosce
o kulturę słowa
Piotr Jaroszyński
Języki
klasyczne a wychowanie Polaka
s. M. Urszula Kłusek SAC
Jak dzieje
się słowo?
Aleksandra Danielewicz
Nauczmy
pięknie mówić
Ks. Marek Dziewiecki
Kultura
ikoniczna
Małgorzata Boba, Maria Michlowicz
Porozumiewanie
się
Wojciech Chudy
Prawdomówność
słów, czynów i postaw
"lekarstwem" na zło społeczne (cz. 1)
Język
- nie tylko narzędziem komunikacji. Konspekt lekcji języka
polskiego dla kl. VI szkoły podstawowej
Anna Wodzińska
Alkohol
- nie! Konspekt lekcji
dla klas IV-VI szkoły podstawowej
Okładka i grafika w numerze:
ks. Mirosław Barański
|
