Z radością informujemy, że redaktor naczelny "Wychowawcy" dr Józef Winiarski został powołany przez prezydenta miasta Krakowa, Jacka Majchrowskiego, na swego zastępcę. Gratulujemy i życzymy naszemu redakcyjnemu koledze - wiceprezydentowi, aby sprawy edukacji, które będą przedmiotem jego działań, stawały się coraz bardziej adekwatne do społecznych oczekiwań.

Walka o lepszą edukację trwa już kilka lat (min. Mirosław Handke oficjalnie ogłosił początek reformy Edukacji Narodowej w styczniu 1998 r.). Chodzi głównie o to, aby nauczanie było skuteczne, a szkoła stawała się placówką przyjazną dzieciom i młodzieży, akceptowaną przez nich i przez rodziców. Dynamizm rozwoju dotyczy zarówno wychowanków jak i wychowujących.

Nauczyciele kształcą uczniów, którzy chcą się uczyć i którym zależy na nauce, ale również i tych, których nauka nie pociąga lub mają w przyswojeniu wiedzy niemałe trudności, czasem niezależnie od ich woli.

Jak zatem pomóc dzieciom, które przeżywają kryzysy motywacyjne i doświadczają porażek? Jakie rady dać rodzicom zatroskanym o rozwój swoich dzieci?

Wiadomo, że podstawą do rozwoju ucznia jest samodzielna praca. Jednak rezultaty jego wysiłków bywają różne. U niektórych uczniów obserwuje się niską sprawność procesów myślowych. Czy w takiej sytuacji dziecko rzetelnie pracujące może liczyć na większą pomoc ze strony nauczycieli i specjalną ochronę?

O przezwyciężaniu niepowodzeń szkolnych i zadaniach w tym zakresie, nałożonych na nauczycieli, pisze Krystyna Handke (s. 14). Profilaktyka pedagogiczna - jako przeciwdziałanie niepowodzeniom szkolnym - to główny temat artykułu Magdaleny Krawczonek pt. "Trudny uczeń" (s. 8).

Na powodzenia i niepowodzenia szkolne duży wpływ ma dom rodzinny. Pierwszą diagnozę możliwości dziecka dokonują najczęściej rodzice. Towarzysząc rozwojowi intelektualnemu swoich dzieci rzadko mylą się w ocenie. Jeżeli potrafią stworzyć właściwą atmosferę, wolną od nerwowości, pośpiechu i napięć, ułatwią dziecku harmonijny rozwój. Na osiąganie sukcesów edukacyjnych wpływa też postawa rodziców: ich reakcje na trudności i problemy wychowawcze, a także stosunek do wiedzy i różnorodnych zjawisk z otaczającej rzeczywistości.

Rodzice, którzy troszczą się o zdrowie, rozwój i dobre samopoczucie dzieci, stwarzają atmosferę mobilizującą do nauki, na przykład przez pochwałę. Znałam pewnego ojca, który wracając z wywiadówki zawsze kupował swoim córkom dużą torbę cukierków i rozjaśnionym obliczem wyrażał swoją wdzięczność za ich wysiłek. Jego radość udzielała się dzieciom, a one nie chcąc zawieść ojca starały się uczyć jeszcze lepiej.

Zastanawiające, że rodzice krytykujący nauczycieli jednocześnie usprawiedliwiają słabości swych dzieci. Czasem nawet nie kryją swego rozczarowania i w obecności dziecka wyrażają surowe opinie wobec szkoły. Nie sposób wtedy mówić o współpracy domu i szkoły a w takiej atmosferze trudno spodziewać się sukcesów dziecka.

Pełnię możliwości działania i pomocy dzieciom sprawiającym trudności może zapewnić tylko dobra współpraca domu i szkoły, co stworzy warunki do kształtowania ich pracowitości i samodzielności.

p.o. Redaktora Naczelnego

temat numeru:
Niepowodzenia szkolne

W numerze 02/2003:

Agnieszka Domagała-Kręcioch
Powodzenia
i niepowodzenia szkolne

Magdalena Krawczonek
Trudny uczeń

ks. Marek Dziewiecki
Realizm w wychowaniu

Ryszarda Ewa Bernacka
Konformista - nonkonformista cz. I

Agata Kurcz
Jak motywować uczniów
do różnych form aktywności?

Krystyna Handke
Przezwyciężanie
niepowodzeń szkolnych

ks. Janusz Mastalski
Implikacje wychowawcze
papieskiego nauczania
dogmatycznego skierowanego
do młodzieży

Alfreda Gierad
Zapobieganie samobójstwom
u dzieci i młodzieży

Jolanta Hajduga
Wytyczne do pracy wychowawcy klasy

Mirosława Drapacz, Krystyna Budny
"Wznieś serce nad zło..."
scenariusz audycji radiowej

Ewa Walkiewicz
Skąd się biorą niepowodzenia
w szkole?