|

Środki społecznego przekazu mają coraz
większy wpływ na życie pojedynczego człowieka i całych społeczeństw,
a szczególnie mocno oddziałują na młode pokolenie. Z badań
naukowców wynika, że oddanie w "ręce" telewizji wychowania
dzieci i młodzieży jest zgodne z wolą samych rodziców, ponieważ
w wielu domach telwizora prawie się nie wyłącza, nawet podczas
wspólnych posiłków. Na pytanie "Co robisz razem z rodzicami?"
95% dzieci odpowiada bez wahania: "Oglądam telewizję" (Sondaż
OBOP nt. "O wpływie telewizji i innych instytucji na młodzież",
Warszawa, kwiecień 1998).
Tymczasem wiadomo, że media nie tylko
informują i odtwarzają rzeczywistość, lecz także kreują
zachowania i postawy ludzkie. 61% ankietowanych uważa, że
o zachowaniu i obyczajach młodzieży decyduje telewizja,
a tylko 44% sądzi, że ważniejszy wpływ na wychowanie ma
rodzina (por. A. Filas, Teleedukacja, "Wprost" 1999, nr
3, str. 34-35).
Wydaje się więc, że telewizor stał się
głównym wychowawcą. Czy jest to dobry wychowawca? - próbują
odpowiedzieć autorzy artykułów, prof. Maria Braun-Gałkowska
i prof. Franciszek Adamski. Dostrzegając korzyści i zagrożenia
wynikające z kontaktów z mediami, chcemy zmobilizować nauczycieli
i rodziców, aby przygotowali dzieci i młodzież do odpowiedzialnego
wyboru treści emitowanych przez szklany ekran.
"Środki przekazu potrafią zarówno umacniać,
jak i niszczyć tradycyjne wartości w sferze religii, kultury
i rodziny. Stanowią więc problem moralny w życiu osobistym
i społecznym człowieka naszych czasów, co sprawia, że stają
się także wezwaniem dla edukacji na wszystkich jej szczeblach.
Problemy moralne wynikające z działalności
mediów to nie tylko pornografia, przemoc czy gwałt zadawany
podświadomości człowieka. To również kłamliwa reklama, wyrafinowana
manipulacja i brak odpowiedzialności za słowo "tych dziennikarzy,
którzy wyżej od prawdy stawiają swoją niezależność i korzyści
materialne. Dlatego refleksja pedagogiczna nad środkami
komunikowania masowego oraz ich mechanizmami jest dziś niezbędna
i pilnie oczekiwana (por. bp A. Lepa, Wstęp do: Pedagogika
mass mediów, Łódź 1998).
Realizacja zadań i celów ścieżki edukacyjnej:
edukacja czytelnicza i medialna stworzy uczniom warunki
do poszukiwania, porządkowania i wykorzystywania zdobytych
informacji oraz do rozwijania zainteresowań ukierunkowanych
na prawdę, dobro i piękno.
Jak realizować to zadanie w praktyce?
Zachęcamy również naszych Czytelników do dzielenia się swoimi
doświadczeniami dydaktycznymi w zakresie edukacji medialnej.
Do tematu środków społecznego przekazu
będziemy jeszcze powracać.
redaktor
naczelny

|
 |
temat numeru:
Telewizja a uczeń

W numerze 11/2001:
AKTUALNOŚCI
ks. Marek Dziewiecki
Państwo, światopogląd
i wychowanie
Adam Strzembosz
O systemie wartości
Ogólnopolski
Konkurs o Rodzinie
Katarzyna Odynokow
Jubileusz
TELEWIZJA A UCZEŃ
Maria Braun-Gałkowska
Media a odbiorca
ks. Andrzej Zwoliński
Media - nadzieje
i obawy
Franciszek Adamski
Odkrywać zakrywane
Teresa Machnik
Telewizja - problem
wychowawczy
Barbara Sędzimir
Wpływ telewizji na
młodzież
Media
a prawo
(Edukacja czytelnicza i medialna, Ustawa o radiofonii
i telewizji
Urszula Parnicka
Niebezpieczeństwo
szklanego ekranu
Anna Teresa Kozicka
Agresja w multimediach
SCENARIUSZ
Ewa Olszewska
"Dziwna choroba"
HISTORIA
ks. Andrzej Zwoliński
Po niepodległość
RECENZJE
Maria Tota
Elektroniczne nałogi
Maria Chymuk
Przyszłość oświaty
Marta Galos
Przemoc w mediach
LISTY
Józefa Teresa Miedzińska
Czarno-białe rozważania
o TV "Puls"
|