Miesięcznik Wychowawca - Rodzina, która ochrania

Rodzina jest wspólnotą osób. W tej wspólnocie rodzice i dzieci wzajemnie się obdarowują darem z samych siebie. Dziecko obdarowuje sobą rodzinę, jest darem dla rodziców i rodzeństwa. Podstawowym celem rodziny jest przyjęcie i wychowanie dzieci. Rodzina jest wielkim dobrem, które należy ochraniać, bo ona z kolei chroni młodego człowieka przed negatywnymi naciskami zewnętrznymi. Wszystkie sprawy i problemy współczesności dotykają rodzinę, zmieniają wzory życia rodzinnego, ale tym, co dziś najbardziej się liczy w rodzinie ze społecznego punktu widzenia, jest jej zdolność formowania osobowości każdego ze swych członków.

W rodzinie dziecko przychodzi na świat, uczy się jak żyć z drugimi i dla drugich, stopniowo staje się coraz bardziej człowiekiem.

Dziecko korzysta z dobrodziejstw, jakie mu przygotowali dorośli. W rodzinie dziecko zdobywa wiedzę o wartościach, kształtuje postawy i poglądy, uczy się jak żyć. Sztuka życia polega na osiągnięciu tego, co najtrudniejsze: zrozumienia i akceptacji siebie, ale również stawiania sobie wymagań. Osiągnięciu tych celów sprzyja istniejący w domu rodzinnym klimat ciepła i miłości, troski o zdrowie i wszelkie dobro dziecka. Rodzicom musi zależeć na wielkości wychowania dzieci w domu i poza domem. Jeżeli to zadanie dzielą z innymi ludźmi, czy też z instytucjami, to tylko na zasadzie pomocniczości. Rodzice winni troszczyć się o środowisko wychowawcze, w którym uczestniczą ich dzieci. Młody człowiek powinien mieć wsparcie w rodzinie w razie zaistnienia problemów i niepowodzeń, tu szukać rady i pomocy, mieć godne do naśladowania wzory i autorytety. Kochająca się rodzina, w której matka i ojciec wspólnie angażują się w wychowanie dzieci, jest czas na rozmowę, dzieci doświadczają zrozumienia i miłości, w której ma miejsce umiłowanie Boga, człowieka i otaczającego świata - jest najlepszym zabezpieczeniem przed zagrożeniami i uzależnieniami. Od kondycji zdrowia fizycznego, wiedzy i mądrości jej członków, od budowania współżycia na wartościach zależy pomyślność innych grup społecznych.

O odpowiedzialnym wychowaniu w rodzinie pisze ks. Marek Dziewiecki (s. 5) podkreślając, że w centrum oddziaływań profilaktycznych winien stać człowiek, a nie substancje psychoaktywne. Dlatego też promujemy integralny program profilaktyczny, którego głównym celem jest kształtowanie dojrzałego wychowanka troszczącego się o swój własny rozwój we wszystkich dziedzinach życia, budującego pozytywne więzi z Bogiem, z samym sobą i z najbliższą rodzinę. Taki wychowanek jest w stanie - stwierdza ks. M. Dziewiecki - oprzeć się nie tylko negatywnym naciskom z zewnątrz, ale także swoim wewnętrznym słabościom.

redaktor naczelny