Miesięcznik Wychowawca - Edukacja prozdrowotna

wyszukiwarka

Redakcja Wychowawcy
ul. Mikołajska 17/19
30-027 Kraków
tel./fax (012) 423 23 24
E-mail:
redakcja@wychowawca.pl

Współcześni rodzice i nauczyciele odnoszą wrażenie, że biorą udział w niekończącej się wojnie o młodego człowieka. Boją się przegranej, boją się, że nie potrafią przygotować swego wychowanka do dorosłego, odpowiedzialnego życia, w którym sprosta on obronie swojej godności, odróżni wolność od swawoli i wybierze wartości wyższe.
Dominująca cywilizacja XXI wieku, którą można określić jako najbardziej racjonalną, jednocześnie promuje (czasem bardzo nachalnie) zachowania nieracjonalne: czarną magię, kabały, wróżbiarstwo, wiarę w horoskopy, spirytyzm, tarot, różnego rodzaju fetysze i astrologię.
Ponadto młodzież, a nierzadko już małe dzieci, identyfikują się z bohaterami gier komputerowych i uzależniają od hałaśliwej, agresywnej muzyki.
Dlatego wszyscy, którzy czują się odpowiedzialni za wychowanie młodego pokolenia, zastanawiają się, jak "kształtować człowieka w człowieku", jak wyzwolić w podopiecznych zaangażowanie we własną formację osobową, społeczną i kulturalną? Na animatorach kultury i oświaty spoczywa wielka odpowiedzialność, by chcieli i umieli wykorzystać uzdolnienia wychowanków i pomogli im rozwijać się ku pełni człowieczeństwa.
Tylko szkoła otwarta na aktywność uczniów, na ich rozwój może służyć integracji, ubogaceniu i pogłębieniu więzi społecznych. Wówczas dominująca wokół cywilizacja uzależnień i śmierci będzie miała utrudniony dostęp do naszych dzieci.
Tak więc kultura pojmowana przez starożytnych jako "uprawa" - to doskonalenie człowieka, jego sprawności i umiejętności, wydobywanie cnót i sprawdzonych zdolności. Rozwój ten dotyczy nie tylko możliwości intelektualnych, ale również moralnych. W dalszej kolejności trzeba podkreślić związek doskonalenia człowieka z przeobrażeniem świata, z czynieniem go sobie "poddanym". Przy czym konieczne jest utrzymanie równowagi między cywilizacją techniczną i kulturową jako zabezpieczenie człowieka przed jego zniewoleniem.
Poszanowania ludzkiej godności, wolności, równości i solidarności, a także poszanowania praw człowieka z podstawowym prawem do życia (od poczęcia do naturalnej śmierci) domagali się uczestnicy II Konwentu Chrześcijan dla Europy (25-26 X 2003 roku w Krakowie). Przyjęcie Deklaracji Krakowskiej to wyraz troski katolików, prawosławnych i protestantów o kulturę życia.
Chrześcijanie nie mogą pozostać obojętni wobec procesu integracji Europy, ponieważ chrześcijaństwo znajduje się u korzeni i u podstaw historii naszego kontynentu. Mimo to jednak kierunek ostatnich zmian (m. in. Karta Praw i projekt Traktatu Konstytucyjnego) wykazuje w stosunku do religii, a szczególnie wobec Kościoła katolickiego postawę, która z trudnością może być określona jako pozytywna. Tymczasem wiara chrześcijańska dostarcza punktu odniesienia dla budowy Unii Europejskiej i zawiera odpowiedź na potrzeby wielu ludzi. Dlatego perspektywa rozszerzenia UE i proces reform instytucji europejskich stał się dla świeckich chrześcijan wyzwaniem, z którego wynika zobowiązanie do wniesienia swojego wkładu do wspólnego dobra.