"Szlachetnym być, mieć godność i sumienie
to najświętsze nasze przeznaczenie.
Nie unikaj go, naprzeciw wyjdź.
Przecież po to trzeba żyć.
Choć zwycięstwo przyjdzie Ci niełatwo,
Cel zbyt wyniosły, za wysoki próg,
walcz: może nie wygrasz, ale za to
tak jak człowiek umrzeć będziesz mógł".
(Bułat Okudżawa)

Scenografia:
Na niebieskim tle cyfrowe litery: GIMNAZJUM (2003/2004). Po lewej stronie sceny dwa manekiny w uczniowskich biało-granatowych strojach, na głowach czapki gimnazjalistów, u stóp uczniowskie tornistry. W głębi zakryty napis, który będzie stopniowo odsłaniany (kwadrat po kwadracie) w nagrodę za wykonanie poszczególnych zadań w czasie otrzęsin. Napis brzmi: "Witajcie wśród przyjaciół". Początkowo widzimy odwrotną stronę napisu zamalowanego różnymi motywami (mogą być kwiaty, liście, itd.). W tle ogromny, symboliczny klucz wykonany przez uczniów (będzie służył do pasowania na gimnazjalistę). Oprócz tego zapalone lampy, świece w lichtarzach, lampiony.

Piosenka E. Stachury: "Nowy dzień wstaje"

Opadły mgły i miasto ze snu się budzi,
Górą czmycha już noc,
Ktoś tam cicho czeka, by ktoś powrócił;
Do gwiazd jest bliżej niż krok!
Pies się włóczy pod murami - bezdomny;
Niesie się czyjaś tęsknota na świata
cztery strony!
A Ziemia toczy, toczy swój garb uroczy;
Toczy, toczy się los!

Ty, co płaczesz, ażeby śmiać się mógł ktoś
Już dość! Już dość! Już dość!
Odpędź czarne myśli!
Dość już twoich łez!
Niech to wszystko przepadnie we mgle!
Bo nowy dzień wstaje,
Bo nowy dzień wstaje,
Nowy dzień!

Z czarnego snu już miasto się wynurza,
Słońce wschodzi gdzieś tam,
Tramwaj na przystanku zakwitł jak róża;
Uchodzą cienie do bram!
Ciągną swoje wózki - dwukółki mleczarze;
Nad dachami snują się sny podlotków
pełne marzeń!
A Ziemia toczy, toczy swój garb uroczy;
Toczy, toczy się los!

Przemówienie ucznia:
Drogie Koleżanki! Mili Koledzy!
Nadszedł najważniejszy moment naszego dzisiaj spotkania. Chwila ślubowania. Obietnica, którą zaraz złożycie, da Wam przepustkę do kolejnego etapu w dorosłość. Od dzisiaj trzeba już żyć poważniej, mądrzej. Bo być gimnazjalistą zobowiązuje!

Piosenka E. Stachury:
Wędrówką jedną życie jest człowieka;
Idzie wciąż,
Dalej wciąż,
Dokąd? Skąd?
Dokąd? Skąd?

Jak zjawa senna życie jest człowieka;
Zjawia się,
Dotknąć chcesz,
Lecz ucieka?
Lecz ucieka!

To nic! To nic! To nic!
Dopóki sił
Jednak iść! Przecież iść!
Będę iść!

To nic! To nic! To nic!
Dopóki sił,
Będę szedł! Będę biegł!
Nie dam się!

Wędrówką jedną jest życie człowieka;
Idzie tam,
Idzie tu,
Brak mu tchu?
Brak mu tchu!

Jak chmura zwiewna życie jest człowieka!
Płynie wzwyż,
Płynie w niż!
Śmierć go czeka?
Śmierć go czeka!

To nic! To nic...

Uwaga! Baczność!
Poczet sztandarowy, sztandar wprowadzić! Reprezentanci klas do ślubowania wystąp! Baczność! Do ślubowania.
Uczniowie i uczennice klas I - wstępujący w progi GIMNAZJUM - świadomi powagi chwili - uroczyście ślubujemy:
- godnie reprezentować szkołę w każdej sytuacji i miejscu
- w pełni wykorzystać czas przeznaczony na naukę i rzetelną pracę nad poszerzaniem swej wiedzy i umiejętności
- dbać o honor szkoły oraz współtworzyć jej autorytet
- okazywać szacunek nauczycielom i innym pracownikom szkoły
- troszczyć się o mienie i estetyczny wygląd mojej szkoły
- dbać o piękno mowy ojczystej
- szanować poglądy i przekonania innych
- przeciwstawiać się wszelkim objawom wulgarności oraz brutalności
Spocznij!
Po ślubowaniu reprezentanci do klas wstąp. Poczet sztandarowy, sztandar wyprowadzić!
Teraz prosimy na scenę Pana Dyrektora.
Aby tradycji stało się zadość, wręczymy Panu Dyrektorowi symboliczny klucz do bram naszej szkoły, by Pan Dyrektor dokonał pasowania na gimnazjalistę reprezentantów klas. Nastąpi również uroczyste wręczenie identyfikatorów. Prosimy przedstawicieli klas na scenę.
Do pasowania!
(Po pasowaniu prezenter: Jesteśmy w GIMNAZJUM! Brawo!)

(Przemówienie dyrektora)

Prezenter:
Po części oficjalnej zapraszamy na skromny program artystyczny. Serdecznie witam na uroczystości zaprzysiężenia dyrekcję, rodziców, a przede wszystkim Was - drogie koleżanki i drodzy koledzy. Wam dedykujemy wszystkie ciepłe i zarazem mądre słowa padające z tej sceny.

Piosenka Andrzeja Rosiewicza

Prezenter:
Życie w szkole nie jest usłane różami, jak wiecie. To wędrowanie po wyboistej drodze, po uciążliwych wertepach. Od czego jednak młodzieńczy entuzjazm!

Szkoła! Udręko moja!
Trudna z tobą zgoda
Komu zaszłaś za skórę,
Ten mi rękę poda
I zapłaczem oba...

Szkoło!
Twe mądre słowa przysłoniły mi świat.

Szkoła to nie puste słowo!
Lecz ten je zrozumie,
Kto już raz je przeczytał,
Bo przerwać nie umie.
(autor nieznany)

Prezenter:
Życie wędrówką jest, poszukiwaniem, wątpieniem, błądzeniem po omacku, zdobywaniem wiedzy o ludzkim istnieniu.
Posłuchajcie wiersza Zbigniewa Herberta "Podróż", bo przecież i Wy rozpoczęliście tę wędrówkę po tajemnym labiryncie wiedzy.

I Jeżeli wybierasz się w podróż niech
będzie to podróż długa
wędrowanie pozornie bez celu
błądzenie po omacku
żebyś nie tylko oczami ale
także dotykiem poznał szerokość ziemi
i abyś całą skórą zmierzył się ze światem

II Jeżeli już będziesz wiedział
zamilcz swoją wiedzę
na nowo ucz się świata jak joński filozof
smakuj wodę i ogień powietrze i ziemię
bo one pozostaną gdy wszystko przeminie
i pozostanie podróż chociaż już nie twoja

Piosenka: "Noce i dnie" (na melodię "Od nocy do nocy" z filmu "Noce i dnie" - pomysł z książki "Na szkolnej scenie" E. Gałczyńskiej, E. Szczepańskiej, U. Wójcik).
Nim dzień, nim mrok,
nim noc dojrzała,
ktoś powziął myśl,
ktoś pochwycił los.
Nasz szkolny dom jest już tu -
Na jawie, nie w białym śnie.
Będziemy więc zorzą zórz.
Morskim dnem, srebrną gwiazdą.
Przeminą noce i dnie,
W murach tych nie będzie źle.
Wyjdziemy stąd wspaniali,
By mądrość rozwijać dalej.

Prezenter:
W życiu trzeba marzyć. Po prostu... Tak jak w wierszu Jonasza Kofty.

Żeby coś się zdarzyło
Żeby mogło się zdarzyć
I zjawiła się miłość
Trzeba marzyć

Zamiast dmuchać na zimne
Na gorącym się sparzyć
Z deszczu pobiec pod rynnę
Trzeba marzyć

Gdy spadają jak liście
Kartki dat z kalendarzy
Kiedy szaro i mgliście
Trzeba marzyć

W chłodnej, pustej godzinie
Na swój los się odważyć
Nim twe szczęście cię minie
Trzeba marzyć

W rytmie wieczornej tęsknoty
Wraca fala do plaży
Ty pamiętaj wciąż o tym
Trzeba marzyć

Żeby coś się zdarzyło
Żeby mogło się zdarzyć
I zjawiła się miłość
Trzeba marzyć

Prezenter:
Mamy nadzieję, że nasza uroczystość zapisze się w waszej pamięci. A wy - pomni przekazywanych tu nauk - jako pełnoprawni gimnazjaliści będziecie mądrze kroczyć po szkolnych ścieżkach. Życzymy wam tego...

Prezenter II:
Ale, ale... powoli, nie myślcie sobie, że to takie łatwe. Przed nami jeszcze szkolne otrzęsiny, czyli... szkolne chrzciny.

Piosenka Czerwonych Gitar: "Nie zadzieraj nosa"

Nie zadzieraj nosa,
Nie rób takiej miny,
nie udawaj Greka,
Zmień się lepiej, zmień!
Już za parę minut
Będziesz przyjacielem
Całej naszej piątki -
Tylko rozchmurz się.

Baw się razem z nami,
Jeśli masz ochotę,
na wspólną zabawę
daj namówić się.

To najlepszy sposób,
Jeśli chcesz zapomnieć
O swoich kłopotach
I zmartwieniach też.

Jeśli chcesz zaśpiewać,
Śpiewaj razem z nami.
Teraz masz okazję,
Bo dla ciebie gramy.

Baw się razem z nami,
Jeśli masz ochotę.
Jutro odjeżdżamy,
Ty zostaniesz tu,
Lecz nasze piosenki
Łatwo zapamiętasz;
Gdy zanucisz refren -
Powrócimy znów.

Jeśli chcesz zaśpiewać,
Śpiewaj razem z nami.
Teraz masz okazję,
Bo dla ciebie gramy.

Prezenter:
Zaczynają się otrzęsiny!

Uczniowie piją przygotowaną przez swoich starszych kolegów tajemniczą miksturę, jedzą kawałek chleba, liczą klepki w wybranych sektorach podłogi, naśladują odgłosy zwierząt, tańczą w rytm aerobiku. Po każdym zadaniu śpiewają piosenkę na melodię pieśni harcerskiej: "Jak dobrze nam zdobywać góry".

Jak dobrze nam zdobywać wiedzę
I młodą piersią chłonąć ją
Coraz odważniej piąć się w górę
By doskonalić mądrość swą

Mieć ducha hart, zapału moc
I w jednym palcu nauk sto
Ref.: Hejże, hej, hejże ha,
uczmy się póki czas
Bo kto wie, bo kto wie,
czy nam uczyć dadzą się!

Ewa Anna Majchrzak
Ewa Stawiarska

Ewa Anna Majchrzak, Ewa Stawiarska - nauczycielki w Gimnazjum Jana Pawła II w Poniatowej