|


Czym jest chleb? Najmniejszy kęs chleba jest
wielkim arcydziełem mającym w sobie coś z majestatu Bożego.
W nim zamknięta jest praca ziemi, słońca, ludzi i Stwórcy.
Bez Boga nie ma chleba, ale go nie ma również i bez człowieka
i jego mozolnej pracy.
Ileż w kromce chleba cudów, mądrości Bożej, ile wielkości
i zwykłości, ile potęgi wszechmocnej i trudu powodującego
pot; ile krzątaniny rolnika i błogosławieństwa Oracza Niebieskiego.
Chleba naszego powszedniego
Chleba naszego powszedniego, daj nam, Ojcze.
Modlitwą pracy wielbimy Cię, Panie.
Niech praca będzie błogosławiona,
a ludziom daje chleb i zmęczenie.
Ty, Któryś chleb uświęcił sobą
został na wieki więźniem Sakramentu
w kapłańskiej woli, słowie i dłoniach
stajesz się słaby i jakże bezbronny.
Nakarm nas chlebem odwagi,
by drogi nasze stały się Twoimi.
Daj nam niewinność białej Hostii!
I miłość jak jasny słup ognia.
Niech z Tobą w sercu przestąpimy
progi wiecznej radości.
Maria Zientara-Malewska
Kęs chleba
Chleb - wielkie słowo w niebie i na ziemi
W nim Bóg sam Siebie między ludźmi dzieli.
Przed chlebem życia truchleją anieli
Człek go pożywa usty pobożnymi.
A w ziemskim chlebie jest pokarm i siła
W chlebie Bóg życie doczesne przesyła:
Z chleba bierzemy i żywi i zdrowi
Zbawienie ciału, zbawienie duchowi.
Lecz biada temu,
Kto chleb zbawienia świętokradzko spożył
Pokarmem życia na duszy otruty
Pod stopy swymi sam przepaść otworzył.
Władysław Syrokomla
Pochwała czarnego chleba
Chleb czarny - tak święty jak ziemia,
z której wyrósł kłosami rozszumiały niwą.
Pachnie słońcem i latem dojrzałym,
trudem twardych rąk ludzkich pracujących
w żniwa.
Chleb czarny ponad wszystkie smaczniejsze
potrawy,
ponad wszystkie na świecie wonniejsze owoce,
wszystkie w sobie zamyka proste ludzkie
sprawy
i wszystkie z niego płyną twórcze ludzkie
moce.
Chleb czarny - on każdemu przystoi, stanowi
w każdym domu właściwy i każdym czasie,
równie cenny i drogi na sosnowym stole,
jak na śnieżnym bogaczy obrusie atłasie.
Chleb powszedni i czarny - on kwitnie
jak róża
w dostojnych prostych słowach ludzkiego
pacierza
i znakiem jest władczym i łaski i mocy
płynącej z odwiecznego ze ziemią przymierza.
Chleb czarny - jest jak miłość matki słodki
i jak słońce konieczny wschodzący o świcie,
w nim jest moc i powaga istnienia.
Samo jest w nim życie.
Kiedy ze świata wrócę na ojczystym progu
za chleb krzyżem znaczony podziękuję Bogu
i powitam najpierwszy bochenek razowy
po świętych rękach matki gorącymi słowy...
A gdy wieczorne moje gasnąć będą zorze
niech czarną skibę na wargach położę -
w pokornym pocałunku - że w drodze do nieba
nigdy mi nie zabrakło powszedniego chleba...
Urszula Leszczyńska
Opr. WŁadysŁawa Koczur-Walczak
Bibliografia:
1. Praca zespołowa: Kalendarz rolników 1993 r. Włocławek:
Wydawnictwo Duszpasterstwa Rolników, 1992
2. Janusz Józef Kopeć, Piotr Grzyb: Liściem się stroję nadziei...
(Wspomnienie o Urszuli Leszczyńskiej wraz z wyborem jej poezji).
Zawiercie-Katowice: Towarzystwo Miłośników Ziemi Zawierciańskiej,
1986.
|