|

Plan zajęć integracyjnych
w pierwszej klasie gimnazjum
|
Cel ogólny:
Integracja młodzieży pierwszej klasy gimnazjum (uczniowie
w zdecydowanej większości spotykają się ze sobą w zespole
klasowym po raz pierwszy).
Cele szczegółowe:
- odkrywanie w sobie tego, co jest najwspanialsze
i najpiękniejsze,
- uczenie się tolerancji,
- uczniowie stają się wrażliwi na drugiego człowieka,
- uczą się empatii,
- dostrzegają podobieństwa między sobą,
- uczą się odpowiedzialności za słowa i czyny,
- współpracują ze sobą na emocjach pozytywnych.
Metody pracy:
Miniwykład, psychogimnastyka, zabawy integrujące, pantomima,
niedokończone zdania, dyskusja
Formy pracy:
Praca w kręgu, w grupach, w dwójkach, indywidualna.
|
Przebieg zajęć:
1. Uczestnicy zajęć siadają w kręgu, wszyscy
przypinają sobie kartki z imionami. Na tablicy widnieje duży
napis: "TU I TERAZ. PATRZ I CZUJ"
2. Przedstawiam ogólny cel zajęć oraz zachęcam
uczniów do udziału w nich.
3. W kręgu wypracowujemy zasady pracy w grupie.
Zawieramy kontrakt. Zanim stanie się on obowiązującym "kodeksem"
pracy grupy, każdy uczestnik wypowiada się na jego temat.
Przyjmujemy następujące zasady:
- Mówimy o sobie.
- Mówi tylko jedna osoba.
- Kierujemy swoim poziomem otwartości
i aktywności (wolno odmówić udziału w niektórych ćwiczeniach).
- Szanujemy odrębne sądy i uczucia innych.
- Zachowujemy dyskrecję.
4. Nauczyciel szerzej przedstawia cel zajęć:
"Cieszę się, że przez najbliższe trzy lata będziemy razem
pracować. Każdego dnia będziecie spotykać się w tym samym
gronie, aby razem tworzyć szkolną rzeczywistość. To, jak każdy
będzie czuł się w grupie, zależy od nas. Spróbujmy zatem poznać
się, spróbujmy "oswoić się" ze sobą, "stworzyć więzy", które
złączą nas. Poznajmy, jacy jesteśmy, jakie są nasze mocne
i słabe strony, co nas łączy, a co dzieli. Uwierzmy, że w
każdym z nas jest dobro, którym możemy podzielić się z innymi.
Jesteśmy niepowtarzalni, nie ma dwóch identycznych osób I
to jest naszym bogactwem, którym możemy się obdarowywać.
Dziękuję Ci (...)
za to że nie jestem człowiek pojedynczy
za oczy nagle bliskie i niebezimienne
za głos niedawno obcy a teraz znajomy (...)
ks. Jan Twardowski
5. Ćwiczenie ruchowe (wykonywane w milczeniu):
l każdy uczestnik wybiera sobie drogę, po której cały czas
chodzi,
l na tej drodze spotyka drugiego człowieka wzrokiem,
l spotyka drugiego przez podanie ręki,
l spotyka drugiego czubkami butów,
l wita w jak najkrótszym czasie jak największą liczbę ludzi
przez podanie ręki,
l zamyka oczy, chodząc wyciąga ręce, łapie ręce innych, których
spotka na swej drodze,
l wszyscy rozwiązują "węzeł gordyjski".
Mówimy o uczuciach:
Co czułaś/czułeś podczas tych ćwiczeń? (refleksje wypowiada
każdy uczeń)
6. Zabawa:
l ustawiamy w kręgu o jedno krzesło mniej niż jest uczestników
zabawy,
l na środek wychodzi jedna osoba i zaprasza do zmiany miejsc
tych, którzy mają określoną cechę, czy spełniają określony
warunek, np. mają niebieskie oczy, są chłopcami, lubią zieleń,
wstali przed 7.00 itd.
Mówimy o uczuciach:
Co czułaś/czułeś podczas tych ćwiczeń?
7. Wszyscy uczestnicy zabawy dobierają się
w grupy według określonej cechy, np.:
blondyni - bruneci,
chłopcy - dziewczęta,
ci, którzy lubią przedmioty humanistyczne - ci, którzy lubią
przedmioty ścisłe itd.
Mówimy o uczuciach:
Co czułaś/czułeś podczas tych ćwiczeń?
8. Uczestnicy zajęć dobierają się w dwójki,
może powstać trójka). Wszystkie pary pracują nad problemem:
"Co cenimy w drugim człowieku? "
Wyniki pracy zbieramy, pracując już w kręgu i zapisujemy je
na plakacie. Plakat wieszamy na tablicy.
W podobny sposób pracujemy nad problemem:
"Czego nie lubimy w drugim człowieku? "
Ten plakat nie musi jednakże zawisnąć na tablicy.
Przerwa w zajęciach.
9. "Konferencja prasowa" - uczniowie dowolnie
dobierają się w dwójki (również może powstać trójka). Dobierają
się osoby, które chcą ze sobą porozmawiać. Po tej rozmowie
jedna osoba przedstawia drugą całej grupie.
W tym ćwiczeniu można wykorzystać metodę niedokończonych zdań,
np.:
- Jestem...
- Interesuje mnie...
- Wieczorami...
- Nie lubię...
- Uczyłem się w szkole...
- Moje hobby... itd.
10. "Tunel ramion" - wszyscy uczestnicy dobierają
się w dwójki, stają naprzeciwko siebie, chwytają się za ramiona,
pierwsza para rozdziela się, idzie na koniec tunelu i poszczególne
osoby przechodzą pojedynczo wśród tunelu ramion.
"Tunel oczu" - pary staja w pewnej odległości od siebie i
patrzą na tych, którzy przechodzą w tunelu.
"Pokaz mody" - tunel jak w ćwiczeniu poprzednim, jednakże
przechodzący otrzymują dodatkowe polecenie - przechodzą jak
modelki i modele.
Mówimy o uczuciach:
Co czułaś/czułeś podczas tych ćwiczeń?
11. Ćwiczenie: "Program wyborczy". Uczestnicy
zajęć wybierają spośród siebie trzech kandydatów na władców
wyspy, pozostali to jedyni poddani. Kandydaci otrzymują asystentów
i wychodzą, by przygotować swój program wyborczy.
W tym czasie pozostałe osoby w grupach (4-5) przygotowują
pantomimiczne przedstawienie przysłów. Każda grupa sama wybiera
sobie przysłowie, nie zdradza go jednak osobom z innych grup.
Przed zaprezentowaniem pantomim zapraszamy z korytarza kandydatów.
Każdy z nich przedstawia swój program. Uczestnicy zajęć wybierają
swego kandydata poprzez ustawienie się za nim w kolejce. Wygrywa
ten, który zdobył największą liczbę głosów. Następnie wszyscy
odgadują pantomimicznie przedstawione przysłowia przez poszczególne
grupy.
12. Uczestnicy grupy wybierają sobie jedną
osobę spośród wszystkich, podchodzą do niej i kończą zdanie:
Chciałabym (chciałbym), żebyś o mnie wiedziała (wiedział)
13. "Robimy prezenty" - wszyscy uczestnicy
siadają w kręgu:
Mówią osobie siedzącej po ich prawej stronie coś miłego,
Mówią osobie siedzącej po ich lewej stronie, do jakiego kwiatu
jest podobna.
14. Każdy uczestnik grupy mówi wszystkim pozostałym
coś o sobie, kończąc zdanie: Chciałbym (chciałabym), żeby
grupa o mnie wiedziała
Grupa każdemu odpowiada: "Ty też dasz się lubić".
Przerwa w zajęciach.
15. Zabawa w orkiestrę i dyrygenta - jedna
osoba wychodzi, pozostali uczestnicy zabawy bawią się w orkiestrę.
Jedna osoba dyryguje, a pozostali naśladują wskazany przez
nią gest (klaskanie, tupanie itp.). Osoba, która opuściła
salę, powraca i jej zadaniem jest odgadnięcie, która osoba
jest dyrygentem. Jeśli dyrygent zostaje "zdemaskowany", on
zostaje osobą odgadującą, a grupa wybiera nowego dyrygenta.
16. Składamy sobie dobre życzenia - każdy uczestnik
zabawy podpisuje cztery kartki swoim imieniem i nazwiskiem.
Kartki te składamy do pudełka. Drogą losowania każdy wybiera
cztery kartki i wylosowanym przez siebie osobom wpisuje życzenia.
Kartki ponownie składamy do pudełka, jedna osoba roznosi je
adresatom.
17. "Moje dobre i mocne strony" - rozmawiamy
o nich w parach.
Mówimy o uczuciach:
Co czułaś/czułeś podczas tych ćwiczeń? Co czułaś/czułeś podczas
otrzymywania życzeń? Czy łatwo jest mówić o swoich mocnych
stronach?
18. "Moje mocne strony" - każdy uczestnik zajęć
na kartce zapisuje sobie swoją jedną mocną stronę. Następnie
podchodzi do pięciu wybranych przez siebie osób i one zapisują
mu na tej samej kartce jedną inną jego zaletę.
19. "Duchowa uczta" - wszyscy uczestnicy zajęć
przypinają sobie do piersi kartki z wypisanymi na nich ich
mocnymi stronami, w milczeniu chodzą pośród innych po drodze,
którą sobie wybrali, "chwalą się" swoimi mocnymi stronami.
20. Ewaluacja zajęć.
Uczestnicy dzielą się swoimi refleksjami na temat przeprowadzonych
zajęć. Mogą do tego celu wykorzystać zdania niedokończone,
np.:
- Najprzyjemniej mi było, gdy
- Dzisiejsze zajęcia pozwoliły mi
- Dzisiejsze zajęcia nauczyły mnie
- Dzisiejsze zajęcia
21. Zakończenie zajęć - wszyscy stają w kręgu,
w tle cicha muzyka, prowadzący zajęcia żegna się z klasą,
składam uczniom krótkie dobre życzenia: "Jesteście tak bogaci,
macie tyle dobrych, mocnych stron. Wykorzystajcie je! Jesteście
najlepszą stroną tego świata - tworzycie i będziecie tworzyć.
Stwórzcie między sobą najpiękniejsze relacje po to, by każdy
poczuł się wśród nas dobrze, bezpiecznie i znalazł sprzyjające
warunki do swego rozwoju".
Marzenna Fitas
Marzenna Fitas - wicedyrektor, nauczycielka
języka polskiego w Gimnazjum nr 14 w Lublinie
|