Specjalny Ośrodek Wychowawczy Zgromadzenia Sióstr Małych Misjonarek Miłosierdzia (Orionistek) powstał we Włocławku w roku 1936. Po wojnie w 1947 r. był to Dom Dziecka, w którym opiekę i schronienie znajdowały sieroty powojenne. Od roku 1960 opiekujemy się dziewczętami z obniżoną normą intelektualną, prowadząc placówkę opieki całkowitej. Przyjmujemy dziewczęta z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim i umiarkowanym w wieku od 7. do 21. roku życia, na wniosek rodziców jak również z postanowienia sądowego.
Prowadzona działalność jest zgodna z założeniami naszego Założyciela, ks. Alojzego Orione, który mówił, że nie ma prawdziwej radości bez całkowitego oddania się Bogu i ludziom, zwłaszcza tym najbiedniejszym, najbardziej upośledzonym moralnie i fizycznie.
     Nasze działania mają na celu stworzenie dziewczętom najlepszych warunków opiekuńczo-wychowawczo-rewalidacyjnych, odzwierciedlających właściwy klimat rodzinny, dający poczucie bezpieczeństwa i pokoju. W pracy z dziewczętami zmierzamy do umożliwienia im funkcjonowania w życiu rodzinnym, społecznym i zawodowym na miarę możliwości danej osoby.
     Wychowanki włączają się we współodpowiedzialność za dom, uczą się samodzielności, a także troski o wspólne dobro. Zapewniamy im całodzienne wyżywienie, zakwaterowanie, zaopatrzenie w odzież, bieliznę, książki, pomoce i przybory szkolne oraz inne przedmioty osobistego użytku. Zabezpieczamy odpowiednie warunki materialne, zdrowotne, sanitarno-higieniczne i dydaktyczne. Czuwamy nad realizacją obowiązku szkolnego i organizujemy warunki do nauki, rozwijania zainteresowań i uzdolnień.
     Organizacja życia i pracy w Ośrodku wymaga podziału dziewcząt na grupy wychowawcze - preferujemy koncepcję grupy rozwojowej (nazywanej przez analogię "rodzinkową"). Grupę charakteryzuje duże zróżnicowanie wiekowe i różny stopień upośledzenia dziewcząt. Zaletą tego podziału jest możliwość kształtowania u dziewcząt uczuć opiekuńczych. Starsze wychowanki opiekują się młodszymi. Tego rodzaju warunki najbardziej przypominają normalną rodzinę, pozwalają również łączyć rodzeństwa, utrzymując między nimi więź rodzinną. Warunki takie zabezpieczają także przed zjawiskiem supremacji grup wychowanek starszych nad młodszymi, czy grup wychowanek upośledzonych w stopniu lekkim nad upośledzonymi w stopniu umiarkowanym.
     Istotę naszej działalności dobrze oddaje logo Ośrodka. Przedstawia ono ptaka wylatującego z gniazda, które trzymają dwie rozchylone dłonie. Gniazdo - to symbol Ośrodka, miejsce schronienia ale i rozwoju, w którym dzieci i młodzież mogą czuć się swobodnie i bezpiecznie. Dłonie ukazują naszą funkcję, jaką wypełniamy względem dziewcząt. Symbolizują one dłonie matczyne, z jednej strony ochraniające, a z drugiej dające szansę wzbicia się w poczuciu wolności i bezinteresownej miłości. Inne znaczenie symbolu dłoni to dłonie Boskiej Opatrzności, w których spoczywa całe nasze Zgromadzenie. Ptak - rozwijający skrzydła do lotu ukazuje dziewczęta i pracę, którą wykonujemy, aby w sposób jak najpełniejszy rozwinąć ich umiejętności, a tym samym zmniejszyć społeczną nierówność i korygować niedociągnięcia.
     Ośrodek realizuje zaplanowany proces rewalidacyjny, który sprowadza się do korygowania nieprawidłowości rozwojowych, kompensowania defektów fizycznych i psychicznych, i do usprawniania niezaburzonych funkcji. Ściśle z tym procesem połączone są inne zadania o charakterze ogólnowychowawczym. Dziewczęta biorą czynny udział w codziennym życiu Ośrodka i same mają wpływ na to, jak będzie wyglądał ich dzień. Mają możliwość wybrania tych zajęć, które są zgodne z ich zainteresowaniami czy uzdolnieniami. Prowadzimy zajęcia umuzykalniajace, teatralne, plastyczno-techniczne, kulinarne, krawieckie, aktywizujące i terenowe. Cieszą się one dużym zainteresowaniem.
     Zajęcia teatralne często idą w parze z zajęciami umuzykalniającymi. Te z kolei wytwarzają w grupie nastrój pogody i radości, uaktywniają i uspołeczniają dziewczęta. Są okazją do tworzenia wspólnej zabawy, odpoczynku, dostarczają estetycznego zadowolenia, wzbogacają życie psychiczne wychowanek.
     Zajęcia plastyczno-techniczne w znacznym stopniu przyczyniają się do poznawania przez dziewczęta otaczającego ich świata. Różnorodność stosowanych technik ma na celu wywoływanie korzystnych zmian ustrojowych, m.in. podnoszenie poziomu sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo-ruchowej, usprawnianie percepcji wzrokowej, kształcenie uwagi dowolnej, a przede wszystkim usprawnianie centralnego układu nerwowego.
     Nasze osiągnięcia prezentujemy nie tylko we własnym kręgu, ale również w środowisku lokalnym. Organizujemy i bierzemy udział w wystawach plastycznych, w przeglądach artystycznych organizowanych przez władze lokalne, organizujemy kiermasze świąteczne, przybyłym gościom często ofiarujemy własnoręcznie wykonane upominki.
     Prowadzimy także zajęcia o charakterze prorodzinnym. Wiele dziewcząt w przyszłości planuje założyć rodzinę - często nie mogą one liczyć na wystarczającą pomoc ze strony własnych rodzin. Dlatego też jest to obszar naszej szczególnej troski. Naszym celem nadrzędnym w tym aspekcie wychowania jest kształtowanie u dziewcząt pozytywnego stosunku do płciowości jako wartości opartej na wartościach nadrzędnych, jak: miłość, małżeństwo, rodzina, przyjaźń oraz akceptacji i szacunku w relacjach międzyludzkich.
     Dziewczęta chętnie uczestniczą w zajęciach, najbardziej interesują je tematy, które w sposób bezpośredni dotykają ich osobistych przeżyć, problemów i trosk. Zajęcia te pozwalają zrozumieć dziewczętom czym jest przyjaźń, miłość, rodzina, doświadczyć godności i niepowtarzalności osoby ludzkiej - tak często poranionej czy wręcz zniszczonej w wyniku licznych dysfunkcji w rodzinie. Tego rodzaju działania pozwalają odnaleźć nadzieję i dają szansę dziewczętom na inne, lepsze życie w rodzinie, którą założą w przyszłości.

s. Grażyna Klimczak
s. Ewa MusiaŁ