Dobrą tradycją w wielu szkołach podstawowych i średnich stały się szkolne rekolekcje wielkopostne. Ich główny cel to duchowe przygotowanie dzieci i młodzieży do godnego przeżywania Świąt, a także zachęta do przestrzegania zasad moralnych, którymi w życiu powinien kierować się każdy chrześcijanin. Niestety, coraz bardziej powszechne staje się dzisiaj narzekanie na niewłaściwe postępowanie młodego pokolenia. Często celem życia młodych stają się wzorce ukazywane w filmach sensacyjnych, gdzie wszechobecna jest przemoc, pogoń za pieniędzmi i władzą, a także zupełny brak zasad moralnych. Młody człowiek spędzając po kilka godzin dziennie przed telewizorem i oglądając drastyczne, brutalne sceny, staje się mniej wrażliwy na dobro i piękno. Natomiast trzydniowe rekolekcje stanowią dla niego pewnego rodzaju oderwanie od szarej, codziennej rzeczywistości i pozwalają skoncentrować się na poszukiwaniu sensu życia. Autentyczny udział w rekolekcjach staje się dla wielu źródłem głębokich przeżyć duchowych prowadzących często do nawrócenia i zmiany grzesznego sposobu myślenia, a także postępowania. Dlatego rodzicom, nauczycielom i katechetom powinno zależeć na tym, aby społeczność szkolna wyniosła jak najwięcej korzyści z tych duchowych ćwiczeń.
    Obecnie wiele szkół docenia znaczenie rekolekcji dla społeczności uczniowskiej i nauczycielskiej, a także podchodzi dość odpowiedzialnie do działań związanych z ich organizowaniem. Dyrekcja, nauczyciele i wychowawcy szkół, w których uczy się młodzież katolicka, uczestniczą w różnym stopniu w rekolekcjach. Znaczna grupa nauczycieli pomaga katechetom w opiece nad dziećmi i młodzieżą. Również czuwają oni nad porządkiem i bezpieczeństwem uczniów podczas drogi ze szkoły do kościoła. W takich szkołach nie ma poważnych problemów z udziałem młodzieży w praktykach religijnych. Doświadczeni pedagodzy wiedzą, że oni sami mają być pierwszym i najważniejszym wzorem do naśladowania dla swoich wychowanków. Przecież młode pokolenie poszukuje autorytetów i najczęściej w oparciu o nie buduje własny system wartości. Rekolekcje szkolne są dobrym sprawdzianem wzajemnego zrozumienia i współdziałania między osobami odpowiedzialnymi za wychowanie dzieci i młodzieży.
    Dlaczego w niektórych szkołach, oprócz katechetów, tak mało osób jest zainteresowanych udziałem w nich uczniów? Wieku nauczycieli pozostaje w tym czasie w szkole lub w domu, wykorzystując dni wolne od nauki do robienia przedświątecznych porządków. Natomiast znaczna część młodzieży, biorąc przykład ze swoich pedagogów, również nie uczestniczy w rekolekcjach. Nie ulega wątpliwości, iż takie postępowanie jest niezgodne z etyką nauczyciela, a także nie ma nic wspólnego z poczuciem dobrze rozumianej odpowiedzialności za bezpieczeństwo uczniów, którzy biorąc udział w rekolekcjach są na zajęciach poza szkołą i mają prawo do opieki. Dni rekolekcji stanowią dla nauczycieli normalny okres pracy pedagogicznej i wychowawczej z młodzieżą. Katecheci zaś bez pomocy nauczycieli często nie mogą poradzić sobie z grupą liczącą nieraz kilkaset uczniów.
    Konieczna staje się zatem wzajemna współpraca, zrozumienie i pomoc w trudnym dziele wychowania dzieci i młodzieży. Rekolekcje są jednym z wielu sposobów duchowego formowania uczniów przez ukazanie im trwałych i niezmiennych zasad moralnych, będących podstawą życia każdej zdrowej etycznie społeczności ludzkiej. Przecież od młodego pokolenia będzie zależeć przyszłość Ojczyzny i Kościoła. Dlatego też troska o jego wychowanie jest wspólnym i najważniejszym obowiązkiem rodziny, szkoły i Kościoła.

ks. Witold Jedynak, Przemyśl