Chcesz prowadzić zajęcia edukacyjne "Wychowanie do życia w rodzinie", wziąć na siebie odpowiedzialność za rozwój drugiego człowieka?
    Ukażesz swym uczniom trud ciągłego dojrzewania do pełni człowieczeństwa. Ukażesz piękno złożoności człowieka, jego integralność; osoby, która jest istotą społeczną, psychiczną, biologiczną, transcendentną. Będziesz pomagał w poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie: kim jest człowiek? Osobą? Czy tylko istotą sterowaną przez biologię, kolekcjonerem wrażeń? A może wszechwładnym badaczem, decydentem?
    Nie bój się wielkich słów: o miłości, o darze własnej osobowości, o sposobach spełniania się w życiu poprzez swoją oryginalność, wyjątkowość, szczególne cechy, także te związane z płcią. Pokaż, ile bogactwa wnosi w życie jednostki, rodziny, świata, dobrze przeżywana kobiecość i męskość.
    Nie obawiaj się ostrzegać przed nierozważnym, nieodpowiedzialnym, tymczasowym związkiem, realizowanym "od końca", od współżycia seksualnego.
    Zachęć do wypłynięcia na głębię. Pokaż piękno młodzieńczych uczuć i naucz sztuki wyrażania miłości przez każde działanie skierowane ku drugiej osobie.
    Broń odważnie małżeństwa! Powiedz, że miłość bez "seksu" może wystarczyć człowiekowi do szczęścia, natomiast seks bez miłości nie wystarczy mu nigdy.
    Pamiętasz: Saint-Exupery powiedział, że "być człowiekiem to znaczy być odpowiedzialnym".
    Przekaż im prawdę, że nie wolno oddzielać miłości od odpowiedzialności, zachęć do radosnego przyjęcia daru życia.
    Będziesz mówić w imieniu dziecka poczętego, człowieka starego, chorego, niepełnosprawnego. Będziesz upominać się o jego godność, o szacunek dla jego świata wartości, dla jego praw, dla jego naturalnej śmierci.
To znaczy będziesz mówić, mówić, mówić...?
    Nie tylko. Potraktuj swoje życie zawodowe, pedagogiczne, jako "zadanie", dobierając takie metody pracy, formy, środki, aby uatrakcyjnić prowadzone zajęcia.
     Pozwól uczniom przeżywać, doświadczać, prowadzić dialog, dyskutować.
    Nie zapomnij uświadomić im, że mają prawo do harmonijnego dorastania, do ochrony intymności, do zachowania naturalnego wstydu, do pomocy dorosłych, także w obronie przed presją mediów.
     Zobacz, sprawdź: młodzież kocha ideały. Nie boi się wartości. Szuka jednoznaczności, jasnego określenia stanowisk. Dlatego bądź świadkiem prawdy.
    Będziesz podejmować tematy trudne, kontrowersyjne. Nie zasłaniaj swojego braku odwagi, braku zdania - etykietką tolerancji. Raczej naucz, czym naprawdę jest tolerancja: akceptowaniem każdego człowieka, ale żadnego zła.
    Będziesz rozpoznawać i podejmować nowe zadania: swoje realizować, a młodemu człowiekowi pomagać kształtować, rozwijać, akceptować, osiągać.
    Pamiętaj, że w stosunku do uczniów pełnisz tylko funkcję pomocniczą. Głównymi wychowawcami są rodzice. Rozbieżność działań między szkołą a domem równa się podważeniu autorytetu wychowawczego i rodziny, i nauczycieli.
    Powiedz, że prawa rodziny są gwarantowane w umowach międzynarodowych ratyfikowanych przez Polskę. Zgodnie z art. 91. Ust. 1 Konstytucji RP: "Ratyfikowana umowa międzynarodowa stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana".
    Dlatego rodzice powinni być świadomi, że ich prymat w wychowaniu dzieci, autonomia rodziny i potrzeba wspierania rodziny przez państwo (lecz niezastępowania jej w wypełnianiu funkcji) gwarantują:

  Powszechna Deklaracja Praw Człowieka i Pakty Praw Człowieka z 1996 r.,
  uchwalona w 1989 r. przez ONZ Konwencja o Prawach Dziecka,
  Karta Praw Rodziny ogłoszona przez Stolicę Apostolską w 1982 r., o której międzynarodowym charakterze

można jednak mówić w tym znaczeniu, iż międzynarodowy charakter ma instytucja, która ją ogłosiła.
W sytuacji wejścia Polski do Unii Europejskiej autonomię w sprawie oświaty gwarantuje naszemu państwu Traktat z Maastricht, z 1992 r.
    Wobec powyższego podnoszące się w niektórych środowiskach opinie o konieczności dostosowania się do międzynarodowych standardów i wprowadzenia do polskich szkół edukacji seksualnej nie mają w tym wypadku żadnej racji i żadnego uzasadnienia.

Drogi Nauczycielu!

    Uświadom rodzicom, że ochrona praw ich dzieci zagwarantowana jest również Konstytucją RP, która stanowi, iż: "Każdy ma prawo żądać od organów władzy publicznej ochrony dziecka przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją". Czytamy również, że "Dziecko pozbawione opieki rodzicielskiej ma prawo do opieki i pomocy władz publicznych" (art. 72).
    Zatem nie uciekaj od problemu rodzin dysfunkcyjnych. Musisz wiedzieć, że one wymagają szczególnej troski, a dzieciom z tych rodzin dasz nadzieję, że mogą one stworzyć w przyszłości własne, lepsze i szczęśliwe domy.
Spotkasz się niejednokrotnie z młodym człowiekiem poranionym, zbuntowanym, cierpiącym. Bądź gotów go przyjąć i wskazać drogę terapii.
    Potrzebny Ci hart ducha, odwaga, radość życia, wiara w to, że służysz prawdzie i życiu. Potrzebny ci silny kręgosłup. Bądź pełen nadziei, mądrości i miłości wobec siebie i drugiego człowieka.
Nie zostawaj sam. Szukaj przyjaznej osoby, grupy wsparcia, pomocy. Bądź aktywny w szkoleniach, kursach, doskonaleniach. Bądź twórczy.
    Nieraz pewnie zapytasz, czy to wszystko ma sens? Czy są wymierne efekty tej pracy? Nie zobaczysz ich natychmiast. Ale przecież nie tego oczekujesz, nie dlatego pracujesz, nie dlatego idziesz pod prąd. Po prostu chcesz pomóc młodym, identyfikując się ze słowami Jana Pawła II z "Listu do młodych":

Na horyzoncie młodego serca zarysowuje się nowe doświadczenie:
jest to "doświadczenie miłości.
To wszystko posiada swój za każdym razem niepowtarzalny wyraz podmiotowy,
swoje uczuciowe bogactwo, swoje wręcz metafizyczne piękno.
Zawiera się w tym równocześnie potężne wezwanie,
ażeby tego wyrazu nie sfałszować, bogactwa nie niszczyć, a piękna nie zeszpecić.

Małgorzata Bojarska

Małgorzata Bojarska - konsultant w Kujawsko-Pomorskim Centrum Edukacji Nauczycieli we WŁocŁawku