14 lutego 2002
Szanowny Pan
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Aleksander Kwaśniewski

Wielce Szanowny Panie Prezydencie!

    Zgodnie z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej każda ustawa przyjęta przez parlament staje się obowiązującym prawem dopiero po jej podpisaniu przez Pana Prezydenta. Zasada ta czyni urząd Prezydenta współautorem ustawy, a w konsekwencji współodpowiedzialnym za jej skutki. Pan Prezydent wielokrotnie dawał dowody, że podpis ten nie stanowi tylko mechanicznego dopełnienia formalności.
    Sygnatariusze tego listu, autorzy reformy systemu edukacji, doceniają znaczenie złożonego przez Pana podpisu pod ustawami wprowadzającymi reformę polskiego systemu edukacji. Swym podpisem dołączył Pan do grona współautorów reformy. Tym samym opowiedział się Pan za założeniami oraz zaproponowanymi rozwiązaniami tej ważnej i potrzebnej dla naszego Kraju zmiany polskiej edukacji.
    Budowanie dobrego i sprawnego systemu edukacji jest powinnością wszystkich, którym zależy na przyszłości naszego narodu, bez względu na poglądy polityczne. Reforma jest procesem złożonym, trwającym znacznie dłużej niż kadencja parlamentarna, nie może więc mieć ona charakteru partyjnego.
    Z wielkim żalem przyjęliśmy do wiadomości decyzje Pana Prezydenta o podpisaniu ustaw cofających znaczną i istotną część reformy a dotyczącą systemu szkolnictwa ponadgimnazjalnego oraz wynagrodzeń nauczycieli i nauczycieli akademickich. Cofnięcie istotnych fragmentów reformy, czyni ten proces niespójnym, a nawet grożącym destabilizacją całego systemu polskiej edukacji. Rezygnacja zaś z reformy szkolnictwa zawodowego doprowadzi do zwiększenia dramatycznie i tak rosnącego bezrobocia.
    W przygotowaniu jest rządowa nowelizacja Ustawy o Systemie Oświaty cofająca inny ważny fragment reformy edukacji, likwidująca de facto samodzielność gimnazjum. Zmiana usytuowania gimnazjum w strukturze szkolnictwa jest w istocie rzeczy kreowaniem anachronicznej dziś 9-letniej szkoły podstawowej, która szczególnie w przypadku uczniów wsi i małych miast obniży poziom ich kształcenia i stworzy sytuację sprzyjającą zaniżeniu motywacji dalszego kształcenia.

Szanowny Panie Prezydencie!

    Reforma polskiego systemu oświaty zaczęła się praktycznie wraz z transformacją polityczną naszej Ojczyzny, już w roku 1990, a lata 1997-2001 były niejako jej uwieńczeniem. Umocowania prawne procesu reformowania systemu edukacji powstają w wielkim trudzie i jest oczywiste, że ciągle muszą być one korygowane i doskonalone. Uważamy, że obecne działania MENiS nie maja takiego charakteru. Są decyzjami chaotycznymi, bez wyraźnej koncepcji, i dotyczą tylko niektórych elementów dotychczas spójnego systemu reformy. Niezwykle wyrazista jest jedynie wola cofnięcia dotychczasowych wdrożeń reformy. Jeśli jest to jedyna koncepcja, na jaką stać nowe władze systemu, to w istocie mamy do czynienia z poważnym zagrożeniem całego systemu edukacji. Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest pogłębiające się zamieszanie w polskiej szkole, obniżenie poziomu nauczania, zniechęcenie środowiska nauczycielskiego oraz utrudnienie podejmowania właściwych wyborów przez młodzież i jej rodziców.
    Apelujemy do Pana Prezydenta, aby kolejne podpisy pod ustawami cofającymi reformę składał Pan ze świadomością swego współautorstwa dotychczasowej reformy i współodpowiedzialności za cały system polskiej edukacji. Przede wszystkim prosimy o nieniszczenie gimnazjum jako niezwykle ważnego elementu reformy, na którym jest ona oparta.

Mirosław Handke
- Minister Edukacji Narodowej
w latach 1997-2000

Edmund Wittbrodt
- Minister Edukacji Narodowej
w latach 2000-2001

Irena Dzierzgowska
- Sekretarz Stanu w MEN
w latach 1997-2000

Krzysztof Kawęcki
- Sekretarz Stanu w MEN
w latach 2000-2001

Wojciech Książek
- Podsekretarz Stanu w MEN
w latach 1997-2001

Lech Sprawka
- Podsekretarz Stanu w MEN
w latach 2000-2001

Grażyna Ziółkowska
- b. Dyrektor Centralnej
Komisji Egzaminacyjnej