Scenariusz zajęć dla uczniów kształcenia zintegrowanego kl. I-III szkoły podstawowej
Temat:

Cele operacyjne:

uczeń:
  zna legendę o hejnale mariackim,
  identyfikuje się z tradycją i historią Krakowa (dziedzictwem kulturowym),
  odpowiada logicznie na zadane pytania problemowe,
  wykonuje we współdziałaniu (w sposób twórczy) makietę starego Krakowa.

Przebieg:

1. Zaproszenie dzieci do kręgu, powitanie gestem oraz mimiką.

2. Wysłuchanie legendy: "O hejnale z Mariackiej wieży". Przybliżenie wiadomości o Krakowie i Lajkoniku, poprzez legendę. Dzieci słuchają hejnału z wieży Mariackiej, nagranego na taśmę magnetofonową. Nauczyciel zwraca uwagę, że melodia hejnału nagle urywa się.

Legenda

Kościół Mariacki ma dwie wieże, jedna z nich jest najwyższą wieżą w Krakowie. Na jej szczycie znajduje się widoczna z daleka złocona korona. Miała ona przypominać podróżnym, że zbliżają się do dawnej stolicy królów polskich. Z tej właśnie wieży, zwanej hejnalicą, co godzinę rozlega się grany na cztery strony świata hejnał. Piękna melodia nagle urywa się, jak gdyby była niedokończona. - Dlaczego? - Otóż przed wieloma wiekami Tatarzy często napadali na polskie wsie i miasteczka. Palili domy, rabowali mienie, porywali ludzi. Nieraz bywało, ze zapuszczali się aż pod Kraków. Na wieży kościoła Mariackiego zawsze pełnił służbę strażnik miejski, który donośną trąbką dawał rano hasło do otwierania, a wieczorem do zamykania wszystkich bram miejskich. Sygnalizował zauważony pożar lub zbliżającego się wroga. Pewnego razu, gdy Tatarzy zbliżyli się do miasta, niezawodny strażnik zaczął trąbić na alarm. Nagle tatarska strzała z tyłu przeszyła gardło hejnalisty i melodia urwała się. Jednak mieszkańcy Krakowa, zaalarmowani hejnałem, zdążyli zamknąć bramy miejskie, stanąć na murach i odeprzeć najazd groźnych Tatarów. Hejnał mariacki grany jest nadal, ale na pamiątkę tego wydarzenia jego melodia urywa się.

Pytania dla uczniów:

  gdzie pełnił wartę strażnik?
  dlaczego Kraków otoczony był murami?
  w jaki sposób dał znać strażnik o zbliżających się wrogach?
  jak zakończyła się ta historia?

3. Zabawa ruchowa z "Lajkonikiem".
Zaproszenie "Lajkonika", który prowadzi korowód, a dzieci cwałują w takt muzyki.
Pierwsza przerwa w tańcu - pokażcie przerażenie krakowian.
Druga przerwa w tańcu - pokażcie radość z pokonania wroga.

4. Tworzenie makiety dawnego Krakowa z materiałów zgromadzonych w sali. Wprowadzenie odpowiedniego nastroju: wyobraźcie sobie teraz, że zbudujemy miasto takie, jak było przed wiekami, otoczone murami. Będzie to niespodzianka dla "Lajkonika", ale musimy pamiętać o zasadach pracy.

Zasady pracy

  nie możemy się kłócić,
  wszystkie pomysły są dobre,
  nie burzymy sobie nawzajem wytworów pracy,
  wzajemnie sobie pomagamy.

    Zespół klasowy zostaje podzielony na grupy - do losowania grup użyto kart w trzech kolorach: zespół 1 to dzieci, które wylosowały kolor czerwony, zespół 2 to dzieci, które wylosowały kolor zielony, zespół 3 to dzieci, które wylosowały kolor żółty. Następnie przydzielamy zadania:
  zespół 1 buduje Kościół Mariacki,
  zespół 2 buduje Sukiennice,
  zespół 3 buduje mur.

5. Po zakończeniu pracy dzieci zapraszają "Lajkonika" do spaceru po , wspólnie wybudowanym "mieście".

Barbara Orłowska