Scenariusz przedstawienia o tematyce ekologicznej

Na scenie - z przodu strumyk, za nim grupa harcerzy przy ognisku. W tle Giewont z krzyżem na szczycie, pod krzyżem - w jaskini trzech śpiących rycerzy.

HARCERZE (śpiewają)
Płonie ognisko i szumią knieje,
drużynowy jest wśród nas,
opowiada starodawne dzieje,
bohaterski wskrzesza czas.
O rycerstwie...

HARCERZ I (zwracając się do siedzącego obok i wskazując na Giewont)
Patrz, patrz,
tam, wysoko,
tam, pod krzyżem na Giewoncie
czuwają rycerze śpiący.

HARCERZE (śpiewają)
O rycerstwie spod kresowych stanic,
o obrońcach naszych polskich granic,
a ponad nami wiatr szumny wieje
i dębowy huczy las. (bis)
Nagle słychać hałas i przebiega grupa hałasując i śmiejąc się.

HARCERZ II
Nie niszczcie przyrody!
CHŁOPIEC (łamiąc drzewko)
Ja kocham przyrodę.

HARCERZ III
On tak przyrodę kocha niesłychanie,
że łamie drzewka, by inni nie wchodzili na nie.
Harcerze mobilizują grupę hałasujących do sprzątania lasu.

RYCERZ I
Harcerze słysząc pobudkę uważnie patrzą w stronę rycerzy.
Tatarzy pewnie, mości panie,
oblegli nasze górskie granie.
Już od wczesnego bowiem brzasku,
wierchy i hale pełne wrzasku...

RYCERZ II (przecierając oczy)
I ja nie mogę spać, sąsiedzi,
bo jakieś plemię, pewnie Szwedzi,
nie ceniąc naszych Tatr urody,
niszczy, tratuje, robi szkody...

RYCERZ III (podnosząc się mówi z gniewem)
Ja też musiałem stare kości
zwlec z łoża, bowiem mamy gości,
którzy, miast niszczyć piękne Tatry,
winni stąd pójść na cztery wiatry!...

HARCERZ IV (zwracając się do rycerzy)
Rycerze moi miłościwi,
niech to, co powiem, was nie zdziwi,
lecz wrzask co tak was niepokoi,
nie obcy czynią, ale swoi...
Harcerze zaprowadzają grupę hałasujących do rycerzy.

RYCERZ I
Swoi? O, szelmy! O, psubraty!
Warto im wlepić tęgie baty.
Niech powtarzają, zgiąwszy kark:
chrońmy tatrzański, piękny park!
Harcerze wraz z grupą hałasujących powtarzają ostatni werset: chrońmy tatrzański, piękny park!

RYCERZ II
Swoi? O, szelmy! O, psubraty!
Warto im wlepić tęgie baty.
Niech powtarzają, zgiąwszy kark:
chrońmy nasz, świętokrzyski park!
(j.w.)

RYCERZ III
Swoi? O, szelmy! O, psubraty!
Warto im wlepić tęgie baty.
Niech powtarzają, zgiąwszy kark:
chrońmy nasz cały piękny park.
(j.w.)

HARCERZ V
Idźcie spokojnie spać, rycerze.
Gór strzec będziemy my, harcerze.
My się staniemy ich osłoną...

RYCERZE (radosnym chórem)
A my do jaskiń i - w kimono!
Układają się do snu, a przywołana do porządku grupa młodzieży hałasującej spokojnie wychodzi ze sceny.

HARCERZ VI (idąc ku widowni)
Pozostali harcerze wracają do ogniska.
Dla nas jest niebo
i świat zielony,
i las, jak dla nas specjalnie stworzony.
Las świeże paprocie
ma dla nas.
I spanie w namiocie
ma dla nas.
I wszystko w tym lesie
jest dla nas, jest dla nas,
i cień pod drzewami,
i woda źródlana.

HARCERZE (śpiewają)
U wrót lasu, gdzie zorza się pali,
rozbijemy zielone namioty.
Z leśnej księgi będziemy czytali
szumy sosen i ptaków świergoty.
Refren:
Śpiewa z nami cały świat:
kłosy w polu, drzewa w lesie
i wesoły letni wiatr
coraz dalej piosenkę niesie,
coraz dalej piosenkę niesie w świat.

HARCERZ I (podchodząc do strumyka)
Jak tu pieniście,
choć niegłęboko!
Huczy po skałach
tatrzański potok...
Mógłbym tak słuchać
i słuchać wody,
jak biją fale
w świerkowe kłody.
Aż kiedyś może
znajdę nad ranem
kamyczek woda oszlifowany.
Podniósłbym w górę,
prosto ku słońcu
tę grudkę skalną
skrzącą i lśniącą.
A może z piany
białej, jak z śniegu
podpłynie złota
rybka do brzegu?
Kamyka nie ma,
rybki też chyba.
Patrzę i widzę...
puszki po rybach.

HARCERZ II (wstając od ogniska podchodzą ku widowni)
Las nam swojej użycza gościny,
rzeka pluszcząc do wody zaprasza.
Dziękujemy ci, kraju rodzinny,
droga ziemio, na wieki już nasza.
Harcerze razem powtarzają dwa ostatnie wersety.

HARCERZ III (do wszystkich harcerzy na scenie)
Czy wiesz, że w roku 2001 minęła setna rocznica od uroczystego poświęcenia krzyża na Giewoncie?
Krzyż ten ustawili mieszkańcy Podhala pod koniec XIX w.

HARCERZ IV
Jan Paweł II - wielki miłośnik gór - tak pisze o tym krzyżu:
Wszyscy harcerze powtarzają stojąc:
"Trzeba ażeby cała Polska,
od Bałtyku aż po Tatry,
patrząc w stronę krzyża na Giewoncie,
słyszała i powtarzała;
Sursum corda -W górę serca.... "
Wszyscy harcerze powtarzają stojąc: "Sursum corda -W górę serca... ".

HARCERZE (śpiewają i okrążają scenę idąc w rytm melodii)
Prowadź nas, zielona drogo,
a ty wietrze, wiej nam, wiej!
Wyśpiewajmy naszą młodość
na wesołej strunie twej!
I pójdziemy szlakiem barwnym
poprzez nasz ojczysty kraj,
z sercem pełnym młodych pragnień,
z sercem, w którym kwitnie maj!
Refren:
Jak dobrze jest żyć,
móc śpiewem budzić słońce
i z przyjaciółmi iść
dzień dobry mówiąc Polsce! (bis)
(wychodzą ze śpiewem na ustach)

Dobór tekstów, scenografia i reżyseria
- Marianna Sinkiewicz
Wykorzystano teksty i melodie z książki: "Wakacje ze sztuką" - praca zbiorowa pod redakcją Adrianny Ponieckiej-Piekutowskiej, wyd. Horyzonty, Warszawa 1975.