Sobota wieczór, dzień przed odpustem w naszej parafii pw. Miłosierdzia Bożego. Spokój i cisza w całej wsi. Umarł Papież, nasz Ojciec, ktoś WIELKI. Ktoś z bliskiej rodziny. Z naszej rodziny, bo my wszyscy, uczniowie, pracownicy, jesteśmy zrzeszeni w Ogólnopolską Rodzinę Szkół im. Jana Pawła II.

Niedziela, dzień wolny od pracy, ale w naszym Zespole Szkół im. Jana Pawła II w Obrowie od wczesnych godzin rannych pojawiły się papieskie flagi z kirem, zapalone znicze przed budynkiem na znak żałoby, pamięci i smutku. Zmarł Patron naszej szkoły.

A w poniedziałek - cisza pełnych korytarzy. Katecheci, wychowawcy, dyrekcja i wszyscy uczniowie na znak żałoby mają przypięte czarne wstążeczki. Pod pamiątkową tablicą wiele zniczy, kwiaty, w klasopracowniach zawisły gazetki ścienne dotyczące życia i nauczania naszego Rodaka.

O godz. 11.00 w parafialnym kościele została odprawiona Msza Święta za Ojca Świętego. Ksiądz proboszcz (w Obrowie jest dopiero od kilku tygodni) podczas homilii płacze. Uczniowie w ciszy, zamyśleniu, ze łzami w oczach, za sztandarem przysłoniętym kirem wracają na lekcje.

Wszystko jakby zatrzymało się, zwolniło. W oknach szkoły pojawiły się portrety Papieża. Uczniowie pełnili warty honorowe przy tablicy pamiątkowej. Codziennie od śmierci do pogrzebu o godz. 12.00 zbieraliśmy się w sali gimnastycznej, aby odmówić Anioł Pański.

Dwoje nauczycieli podjęło szybką decyzję, że pojadą do Rzymu i wezmą udział w pogrzebie. Oddadzą hołd w imieniu własnym i wszystkich nas z Zespołu Szkół im. Jana Pawła II.

Ale życie biegnie dalej. Trzeba myśleć o zbliżającej się uroczystości II rocznicy nadania szkole imienia Jana Pawła II. Katecheci i pracownicy szkoły postanawiają zmienić scenariusz. Musi to być uroczystość, która będzie wspomnieniem, przypomnieniem i hołdem. Wielki hołd, wielkiemu Papieżowi, wielkiemu Człowiekowi, wielkiemu Polakowi.

20 maja 2005 r. podczas Święta Szkoły nasza młodzież oddała hołd naszemu Ojcu. Najpierw została odprawiona uroczysta Msza Św. Później przed budynkiem szkoły nastąpiło posadzenie dębu przywiezionego z Wadowic. A potem uroczysta akademia: poezja, piosenki, zaduma - program słowno-muzyczny pt. "Nie wszystek umrę“. Myślą przewodnią przedstawienia było ukazanie wielkości i niezwykłości pontyfikatu Jana Pawła II.

Na uroczystość rocznicową została też przygotowana wystawa ukazująca twórczość Papieża-Polaka pt. "Bądź dla naszego pokolenia mistrzem, pasterzem który uczy...".

Jesteśmy dumni, że nasza młodzież pod kierunkiem wychowawców i katechetów potrafiła w tak pięknej formie uczcić pamięć naszego Patrona. Ale musimy codziennie pamiętać JEGO słowa, czyny, miłość bliźnich, JEGO troskę o biednych i pokrzywdzonych oraz nieustanne głoszenie prawdy. I z tego nieustannie brać przykład, jak należy żyć.

Hanna Affelt
- od 25 lat nauczycielka szkoŁy w Obrowie