| 
"Jak
kwiaty są ozdobą ziemi i roślin, tak mowa, zwyczaje i obyczaje są ozdobą naszego
życia, są one spuścizną wieków" - pisał w XIX wieku etnograf i historyk Zygmunt
Gloger. 
W
obecnej dobie nie wolno nam zapomnieć o naszych "korzeniach", dorobku
kulturowym, tradycjach i folklorze. Środkiem zaradczym prowadzącym do ocalenia
od zapomnienia wiekowego dorobku ludu jest nasze celowe zapoznanie z tradycją
najmłodszych już od przedszkola. Zadaniem współczesnej szkoły jest rozwinąć człowieka
twórczego, otwartego, pewnie poruszającego się w świecie wartości i dokonującego
trafnych wyborów. Aby wychować takiego człowieka, ważne jest ukształtowanie poczucia
tożsamości regionalnej jako podstawy zaangażowania się w sprawy własnego regionu.
Najwłaściwszym momentem rozpoczęcia edukacji regionalnej jest wiek przedszkolny,
który pozwala już od najmłodszych lat kształtować związki dziecka z miejscem urodzenia
i zamieszkania, z ziemią jego przodków, umożliwia poznanie tradycji i kultury
regionu. Działania o charakterze proregionalnym umożliwiają również wypracowanie
postaw kreatywnych, twórczych, gotowych do budowania wspólnego oblicza rodzinnej
ziemi. Ważną sprawą jest rozwijanie myślenia twórczego dziecka, dzięki któremu
wzbogacałoby ono wyobraźnię, rozbudzałoby aktywną postawę w stosunku do poznanych
treści, a tym samym rozwijałoby osobowość i uczyłoby się konstruktywnego myślenia.
Bardzo dużą rolę w edukacji stanowi nauczyciel, który dla dzieci jest przewodnikiem
potrafiącym zafascynować, zachęcić do stawiania pytań, zgłaszania wątpliwości
i prowadzenia samodzielnych poszukiwań. Stara się dostrzec w każdym wychowanku
jego wartość, zalety, mocne strony, sukcesy i małe osiągnięcia, a nade wszystko
talent i uzdolnienia. Nauczyciel towarzyszy dziecku w poznawaniu świata wiedzy
i dostrzeganiu potrzeb ludzi, zwierząt, środowiska naturalnego, otoczenia, w którym
żyjemy. Jest odpowiedzialny, otwarty, cierpliwy i szanuje wychowanka, zawsze znajdzie
dla niego czas. Ma poczucie przynależności do swojego narodu, jego tradycji i
kultury. Nauczyciele ściśle związani ze swoim regionem, jego tradycją i zwyczajami
chcą tę wiedzę przekazać swoim wychowankom.
Prowadząc
w naszych szkołach i przedszkolach edukację regionalną, od najmłodszych lat budujemy
w dzieciach zainteresowanie kulturą regionalną i przygotowujemy ich do pełnienia
ról społecznych, rozwijamy poczucie przynależności do wspólnoty regionalnej. Jolanta
HaŁgas 
|