"Jak kwiaty są ozdobą ziemi i roślin, tak mowa, zwyczaje i obyczaje są ozdobą naszego życia, są one spuścizną wieków" - pisał w XIX wieku etnograf i historyk Zygmunt Gloger.


W obecnej dobie nie wolno nam zapomnieć o naszych "korzeniach", dorobku kulturowym, tradycjach i folklorze. Środkiem zaradczym prowadzącym do ocalenia od zapomnienia wiekowego dorobku ludu jest nasze celowe zapoznanie z tradycją najmłodszych już od przedszkola. Zadaniem współczesnej szkoły jest rozwinąć człowieka twórczego, otwartego, pewnie poruszającego się w świecie wartości i dokonującego trafnych wyborów. Aby wychować takiego człowieka, ważne jest ukształtowanie poczucia tożsamości regionalnej jako podstawy zaangażowania się w sprawy własnego regionu. Najwłaściwszym momentem rozpoczęcia edukacji regionalnej jest wiek przedszkolny, który pozwala już od najmłodszych lat kształtować związki dziecka z miejscem urodzenia i zamieszkania, z ziemią jego przodków, umożliwia poznanie tradycji i kultury regionu. Działania o charakterze proregionalnym umożliwiają również wypracowanie postaw kreatywnych, twórczych, gotowych do budowania wspólnego oblicza rodzinnej ziemi. Ważną sprawą jest rozwijanie myślenia twórczego dziecka, dzięki któremu wzbogacałoby ono wyobraźnię, rozbudzałoby aktywną postawę w stosunku do poznanych treści, a tym samym rozwijałoby osobowość i uczyłoby się konstruktywnego myślenia. Bardzo dużą rolę w edukacji stanowi nauczyciel, który dla dzieci jest przewodnikiem potrafiącym zafascynować, zachęcić do stawiania pytań, zgłaszania wątpliwości i prowadzenia samodzielnych poszukiwań. Stara się dostrzec w każdym wychowanku jego wartość, zalety, mocne strony, sukcesy i małe osiągnięcia, a nade wszystko talent i uzdolnienia. Nauczyciel towarzyszy dziecku w poznawaniu świata wiedzy i dostrzeganiu potrzeb ludzi, zwierząt, środowiska naturalnego, otoczenia, w którym żyjemy. Jest odpowiedzialny, otwarty, cierpliwy i szanuje wychowanka, zawsze znajdzie dla niego czas. Ma poczucie przynależności do swojego narodu, jego tradycji i kultury. Nauczyciele ściśle związani ze swoim regionem, jego tradycją i zwyczajami chcą tę wiedzę przekazać swoim wychowankom.

Prowadząc w naszych szkołach i przedszkolach edukację regionalną, od najmłodszych lat budujemy w dzieciach zainteresowanie kulturą regionalną i przygotowujemy ich do pełnienia ról społecznych, rozwijamy poczucie przynależności do wspólnoty regionalnej.

Jolanta HaŁgas