Zdrowie i siła lepsze są niż wszystko złoto,
a mocne ciało niż niezmierny majątek.
Nie ma większego bogactwa
nad zdrowie ciała
I nie ma zadowolenia nad radość serca.
(z Księgi Mądrości Syracha 30, 15-16)

Człowiek stworzony na obraz i podobieństwo Boga obdarzony jest ciałem i duchem. Chcąc osiągnąć życie wieczne, trzeba żyć według ducha, a nie według ciała. Czy znaczy to, aby mieć w pogardzie swoje ciało? Nie, wręcz przeciwnie: to duch przynagla nas do godnego traktowania ciała, które jest świątynią Ducha Świętego (por. 1Kor 6,19).

Sprawność fizyczną można określić jako zdolność ciała do efektywnego rozwiązywania wszechstronnych zadań ruchowych. Należy postrzegać ją jako dar, talent zadany człowiekowi, którego nie wolno zmarnować. Zatem nie wystarczy tylko "posiadanie" sprawności - trzeba ją pielęgnować i pomnażać.

Dlaczego warto wyrabiać nawyk dbania o kondycję? Bo kształtując sprawność fizyczną, człowiek stwarza sobie warunki do pełniejszego i bardziej wszechstronnego rozwoju. Ten, kto uprawia aktywność ruchową, wydajniej pracuje, szybciej regeneruje siły, jest wewnętrznie zdyscyplinowany, posiada umiejętność koncentracji i dobrej organizacji czasu. Lepsze zdrowie i samopoczucie, pozwalają mu dłużej cieszyć się sprawnym intelektem oraz pięknem i urodą ciała. Cechy takie, jak: wytrwałość w dążeniu do celu, męstwo i odwaga, systematyczność, szacunek do siebie i innych, umiejętność podejmowania wyrzeczeń i pokonywania własnych słabości, nie są obce najlepszym sportowcom, jak również osobom nie w pełni sprawnym, które codziennie przekraczają bariery własnej niemocy. W tym kontekście trudno jest zrozumieć ludzi, którzy świadomie unikają aktywności ruchowej, a nie mają żadnych przeciwwskazań, by ćwiczyć.

Odpowiednio dobrane ćwiczenia korzystnie wpływają na czynności narządów wewnętrznych człowieka, jak: serce, płuca, przewód pokarmowy. Aktywność fizyczna powoduje lepsze ukrwienie organizmu, usprawnia wymianę gazową, a więc lepsze zaopatrzenie tkanek w tlen, polepsza przemianę materii oraz hartuje ciało. Ćwiczenia fizyczne (odpowiednio skonstruowany trening lub rehabilitacja) stanowią także szansę do szybszego powrotu do zdrowia i aktywności zawodowej osób chorych, np. po zawałach serca. W przypadku, gdy lekarz zaleci pacjentowi trening fizyczny, znacznie łatwiej jest zrealizować wskazanie lekarskie temu, któremu aktywność ruchowa wcześniej nie była obca. Uprawianie ćwiczeń wpływa również na równomierny rozwój mięśni i modelowanie sylwetki, a to wiąże się z utrzymaniem właściwej postawy i wagi ciała. Systematyczna aktywność ruchowa przyczynia się do zachowania płynności ruchów, sprężystości chodu i młodego wyglądu. Ćwiczenia przyczyniają się też do zmniejszenia napięcia nerwowego, pomagają rozładować stres i przeciwdziałają depresjom. Podczas aktywności ruchowej w organizmie wydzielane są endorfiny (tzw. hormon szczęścia), które likwidują znużenie oraz poprawiają nastrój i samopoczucie. Dla dzieci i młodzieży ruch będzie bodźcem rozwojowym, dla osób dorosłych czynnych zawodowo to środek profilaktyczny i kompensacyjny, dla starszych to szansa na przedłużenie sprawności.

Św. Paweł, podsumowując swoje życie, pisze: "W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu odda Pan" (2Tm 4, 7-8a). Oby przez zaniedbania w dziedzinie sprawności fizycznej, nie ominął nas ten "Boży laur".

Jadwiga Sendor, Henryk Kuczaj