"Rodzinne" uprawianie turystyki, rekreacji i sportu, oprócz wspólnej troski o zdrowie i kondycję fizyczną, ściśle wiąże się z budowaniem i wzmacnianiem więzi w rodzinie, pogłębianiem wzajemnych relacji oraz kształtowaniem cech i postaw pożądanych w życiu rodzinnym i społecznym. Uprawianie aktywności fizycznej w gronie rodzinnym wzmacnia poczucie wspólnoty oraz pomaga w tworzeniu atmosfery pełnej miłości, życzliwości i radości.

Szczególną formą aktywności ruchowej, w której może uczestniczyć cała rodzina, są wycieczki. Turystykę można uprawiać bez względu na wiek, należy jednak pamiętać, aby trasy i sposób poruszania się dostosowywać do możliwości poszczególnych członków rodziny oraz do ich zainteresowań.

Warto pamiętać, że "bycie razem" ubogaca wszystkich. Odpowiedzialni rodzice powinni pamiętać, aby czas wolny spędzany z dziećmi, przeznaczać nie tylko na zakupy w hipermarkecie i oglądanie telewizji, ale również na aktywny wypoczynek.

Wycieczki turystyczne dostarczającą rodzinie wielu przeżyć i nowych doświadczeń. Rodzice mają okazję zobaczyć swoje dziecko w innych warunkach, niż na co dzień - mogą zaobserwować, jak ich pociecha radzi sobie z pokonywaniem trudności, czy wykazuje się samodzielnością, czy wierzy w swoje możliwości. Dzieci z kolei, obserwując rodziców, mogą być zaskoczone ich umiejętnościami. Warto pamiętać, że jeśli dziecko będzie postrzegało swoich rodziców jako dobrych przewodników "na trasie", łatwiej mu będzie zaakceptować ich jako przewodników w życiu. Czas wyprawy daje wszystkim możliwość pełniejszego poznania się w nowych, często trudnych sytuacjach, okazywania sobie wzajemnej pomocy i współpracy w osiąganiu celu. To przydaje się nie tylko podczas wycieczek, ale również w życiu codziennym.

Wycieczka jest niezastąpioną okazją do rozmawiania ze sobą. Rozmowa podczas wyprawy, oprócz wymiany myśli, wrażeń i poglądów, skłania do zwierzeń, do dzielenia się radościami i zmartwieniami, niejednokrotnie pomaga w rozwiązywaniu konfliktów. Szczery dialog może być sposobnością do zawarcia trwałej przyjaźni rodziców z dziećmi oraz szansą na zacieśnienie więzi uczuciowych między wszystkimi członkami rodziny.

Wycieczka jest też wyjątkową okazją dla rodziców, by rozbudzać w dziecku rozmaite zainteresowania. Dziecko, które w trakcie wyprawy obserwuje otaczający świat, zadaje mnóstwo pytań. Udzielając odpowiedzi, rodzice mogą nie tylko wyjaśniać prawa przyrody, ale także powinni uczyć swoje pociechy zachwytu nad pięknem otaczającego świata i wskazywać na jego Stwórcę. Dzięki temu, oprócz chęci do samodzielnego odkrywania świata, w dzieciach budzi się wrażliwość na piękno i pragnienie poznania Boga. Odkrywanie nowych miejsc, przybliżanie historii zwiedzanych terenów, znajomość topografii, którą mogą wykazać się rodzice, będzie z pewnością inspirujące dla dziecka i będzie korzystnie wpływało na jego rozwój.

Z "rodzinnego" uprawiania turystyki wypływa jeszcze jedna korzyść: wspólne wspomnienia. Jeden człowiek zapamiętuje z wyprawy szczególnie piękne widoki, zaskakującą pogodę lub niebezpieczne sytuacje. Drugi pamięta zmęczenie związane ze zdobywaniem szczytu, jeszcze inny wycieczkę kojarzy z zapachem lasu lub smakiem kanapek przygotowanych przez mamę. Wspomnienia scalają rodzinę i służą wzmacnianiu więzi. Kto jako dziecko brał udział w rodzinnych wyjazdach, z pewnością będzie uprawiał turystykę z założoną przez siebie rodziną.

Jadwiga Sendor, Henryk Kuczaj