|

Nieskuteczność biologicznej edukacji
seksualnej (typu B lub C) oraz skuteczność abstynenckiej edukacji
seksualnej (typu A) - doświadczenia USA i Wielkiej Brytanii
Początki działań
związanych z wprowadzeniem do szkół edukacji seksualnej należy
wiązać z założoną w 1928 r. w Berlinie przez Mangusa Hirschfelda
Światową Ligą Reformy Seksualnej, skupiającą znanych liberalnych
seksuologów, którzy zamierzali doprowadzić m.in. do rozpowszechnienia
antykoncepcji, legalizacji aborcji i prostytucji, upowszechnienia
rozwodów i wprowadzenia do szkół edukacji seksualnej bez zasad
etycznych, ograniczonej do biologizmu i instruktażu stosowania
środków antykoncepcyjnych.
W początkowym
etapie działań realizujących powyższe cele aktywną działalność
wykazała założona w Szwecji w 1933 r. Narodowa Liga Wychowania
Seksualnego, której już w 1945 r. udało się wprowadzić do
szwedzkich szkół obowiązkową edukację seksualną. W Stanach
Zjednoczonych aktywną działalność na rzecz edukacji seksualnej
prowadzi powstała w 1964 r. Rada Stanów Zjednoczonych ds.
Informacji i Edukacji Seksualnej (SIECUS) wraz z Amerykańskim
Stowarzyszeniem Wykładowców, Doradców i Terapeutów ds. Seksu
(AASECT). Aktualnie w skali świata najbardziej aktywną działalność
prowadzi Międzynarodowa Federacja Planowanego Rodzicielstwa
(International Planned Parenthood Federation), założona w
1952 r. i posiadająca filie w ponad 100 krajach (w Polsce
jej filią jest Towarzystwo Rozwoju Rodziny). Powszechnie edukację
seksualną zaczęto wprowadzać w Stanach Zjednoczonych i w Europie
Zachodniej z końcem lat 60. i na początku lat 70. Największe
zbiory informacji nt. skutków edukacji seksualnej odnoszą
się do USA i właśnie od tego kraju - w latach 90. - rozpoczyna
się pozytywny proces: wycofywanie się władz oświatowych i
państwowych z programów liberalnej i permisywnej edukacji
seksualnej i wprowadzanie programów wychowania promujących
pozamałżeńską abstynencję seksualną oraz wierność małżeńską.
Program wymieniony
w punkcie A przyjmuje za podstawę ogłoszoną przez Papieską
Radę ds. Rodziny w 1995 r. instrukcję Ludzka płciowość: prawda
i znaczenie. Wskazania dla wychowania w rodzinie. Wymieniona
w punkcie B biologiczna seksedukacja opiera się na przekazie
informacji biologicznych, informacji nt. metod zapobiegania
ciąży, lecz nie promuje zasad moralnych czy formacji duchowej.
Podany w punkcie C rodzaj edukacji seksualnej,
realizowany przez wspomnianą Federację Planowanego Rodzicielstwa,
bazuje na sześciu grupach zagadnień:
- wiedza biologiczna nt. ludzkiej prokreacji;
- informacje nt. rozwoju płciowego;
- informacje nt. zapobiegania wykorzystywania
seksualnego;
- informacje nt. kontroli urodzeń;
- informacje nt. aborcji i jej dostępności;
- informacje nt. środków antykoncepcyjnych
oraz ich dostępności.
Zmiana polityki w USA
Początki zmian w polityce zdrowotnej w dziedzinie edukacji
seksualnej młodzieży w USA mają miejsce od lat 90. ubiegłego
wieku. Od tego czasu amerykańskie ministerstwo zdrowia wdraża
strategiczny plan Zdrowa ludność 2010, który zakłada m. in.
zmniejszenie liczby nastolatków aktywnych seksualnie. Największą
zmianą było jednak wprowadzenie abstynenckich programów edukacji
seksualnej, które dokonują pozytywnej rewolucji w tamtejszym
społeczeństwie.
W 1988 r. jedynie 2% amerykańskich nauczycieli
w szkołach średnich zalecało abstynencję jako jedyny pewny
środek zapobiegania ciąży oraz chorobom wenerycznym - w 1999
r. robiło to już 23% nauczycieli2. Obecnie, według danych
the School Health Policies and Programs Study, w 96% amerykańskich
szkół średnich abstynencja jest nauczana jako najlepsza metoda
zapobiegania niechcianej ciąży (dane za rok 2000)3. Z najnowszych
badań wynika, że dotąd 86% amerykańskich nastolatek i 83%
nastolatków otrzymało "formalny przekaz", jak odmawiać podjęcia
aktywności seksualnej4.
1996 Welfare Reform
Reforma wprowadzona w 1996 r. w USA przeznaczyła 250 mln dolarów
z funduszy federalnych na abstynencką edukację seksualną.
Prawo precyzyjnie określa, czym jest abstinence education
- edukacja abstynencka:
- jedynym celem tej edukacji jest uczenie
społecznych, psychologicznych i zdrowotnych korzyści wynikających
z abstynencji seksualnej;
- przedstawia seksualną abstynencję poza małżeństwem
jako pożądaną normę dla uczniów na wszystkich poziomach
nauczania;
- uczy, że abstynencja seksualna jest jedyną
pewną drogą zapobiegania chorobom wenerycznym i innych związanych
z nimi problemom zdrowotnym, a także pewnym sposobem uniknięcia
ciąż pozamałżeńskich;
- uczy, że monogamiczne, wierne małżeństwo
powinno stanowić standard dla współżycia seksualnego;
- pokazuje, że pozamałżeńskie kontakty seksualne
powodują negatywne skutki fizyczne i psychiczne;
- wskazuje, że posiadanie dzieci pozamałżeńskich
jest związane z negatywnymi skutkami dla nich samych, rodziców
i społeczeństwa;
- uczy młodych ludzi, jak odrzucać propozycje
seksualne oraz że alkohol i narkotyki zwiększają skłonność
do przyjmowania ofert seksualnych;
- uczy, jak ważne jest uzyskanie samowystarczalności
przed podjęciem aktywności seksualnej.
Amerykański program edukacji seksualnej, aby
mógł być finansowany z powyższych funduszy przewidzianych
dla programów abstinence - only, musi jednoznacznie wychowywać
młodzież do wykluczenia jakiegokolwiek współżycia seksualnego
poza małżeństwem i odrzucać nauczanie antykoncepcji.
Zmiana polityki nauczania w ramach edukacji
seksualnej ma już wymierne skutki. "USA doświadczyły spadku
zarówno ciąż, jak i aborcji u nieletnich. 30% spadek ciąż
u nieletnich w USA spowodował powrót do najniższego poziomu
od 1946 r. Polityka USA zasługuje na poważne rozważenie. Jedyne
jak dotąd opublikowane badania zrecenzowane przez ekspertów,
dotyczące wyjaśnienia przyczyn wskazują, że zmiana pierwszorzędowych
zachowań seksualnych (ograniczanie bądź redukcja stosunków
seksualnych, nie zaś stosowanie zabezpieczeń) ma tu znaczącą
rolę. 66% spadek ciąż u niezamężnych nastolatek między 1991
a 1995 rokiem przypisuje się wzrostowi zachowań abstynenckich.
53% spadek liczby ciąż nieletnich między 1991 a 2001 rokiem
przypisuje się zmianom w zachowaniach seksualnych, włączając
w to abstynencję. Natomiast rząd Wielkiej Brytanii zdaje się
nie zauważać tak uderzających dowodów [... ]. W Wielkiej Brytanii
panuje obawa, że zwiększenie dostępu do antykoncepcji bez
rozważenia szerszych następstw tego kroku dla zachowań seksualnych,
może okazać się kontrproduktywne w skutkach dla zdrowia seksualnego
i doprowadzić do wzrostu odsetek ciąż u nastolatek i zarażeń
chorobami przenoszonymi droga płciową" - napisał w "Postgraduate
Medicine Journal" brytyjski naukowiec - dr T. Stammers5.
TABELA 1
Pozytywne trendy w USA, będące wynikiem zmiany w podejściu
do edukacji seksualnej (wprowadzenia programów abstynenckich
typu A)
|
rok
|
1991 |
1993 |
1995 |
1997 |
1999 |
2001 |
2001 |
Wskaźnik
ciąż wśród
nastolatek (15-19 lat)
|
115,3 |
108 |
99,6 |
91,4 |
85,7 |
79,5 |
75,4 |
Wskaźnik aborcji wśród
nastolatek (15-19 lat) |
37,4 |
33,9 |
29,4 |
27,1 |
24,7 |
22,8 |
21,7 |
Za: Guttmacher Institute, US Pregnancy Rate
Statistics, Sept. 2006
TABELA 2
Wyniki badania National Youth Risk Behaviour Survey, przeprowadzanego
co dwa lata w szkołach publicznych i prywatnych w USA na uczniach
z poziomów kształcenia od 9 do 12
| 1991 |
1993 |
1995 |
1997 |
1999 |
2001 |
2003 |
2005 |
|
% uczniów, którzy kiedykolwiek odbyli
stosunek seksualny
|
|
54,1
|
53,0
|
53,1
|
48,4
|
49,9
|
45,6
|
46,7
|
46,8
|
|
% uczniów, którzy mieli minimum 4
(lub więcej) partnerów seksualnych
|
|
18,7
|
18,7
|
17,8
|
16,0
|
16,2
|
14,2
|
14,4
|
14,3
|
|
% uczniów aktualnie aktywnych seksualnie
(mieli stosunek seksualny w ciągu 3 miesięcy przed badaniem)
|
|
37,5
|
37,5
|
37,9
|
34,8
|
36,3
|
33,4
|
34,3
|
33,9
|
|
% aktywnych seksualnie uczniów, którzy
zażywali pigułki antykoncepcyjne przed ostatnim stosunkiem
|
|
20,8
|
18,4
|
17,4
|
16,6
|
16,2
|
18,2
|
17,0
|
17,6
|
|
% uczniów, którzy kiedykolwiek byli
informowani nt. prewencji
|
|
83,3
|
86,1
|
86,3
|
91,5
|
90,6
|
89,0
|
87,9
|
87,9
|
Za: CDC, Centers for Disease Control and Prevention,
Depertment of Health and Human Services http://www.cdc.gov/HealthyYouth/yrbs/pdf/trends/2005_YRBS_Sexual_Behaviors.pdf
Inne pozytywne trendy
wśród młodzieży w USA
- procent chłopców w wieku 15-17 lat po inicjacji
seksualnej spadł z 43% w 1995 r. do 31% w 2002 r., zaś w
przedziale wiekowym 18-19 lat z 75% do 64%6,
- procent dziewcząt w wieku 15-17 lat po
inicjacji seksualnej spadł z 38% w 1995 r. do 30% w 2002
r.7,
- zmniejsza się procent najmłodszych nastolatków
(poniżej 15. roku życia) po inicjacji seksualnej. Dla chłopców
wskaźnik po inicjacji seksualnej wynosił w 1995 r. 21%,
zaś w 2002 r. - 15%. Dla dziewczynek wskaźnik po inicjacji
seksualnej wynosił w 1995 r. 19%, zaś w 2002 r. - 13%8.
- W ciągu 12 lat - między rokiem 1988
a 2000 - nastąpił 17% spadek przypadków opryszczki typu
2, najczęstszego przypadku opryszczki narządów płciowych
wśród ludzi w wieku 14 - 49 lat9.
Powyższe dane ukazują pozytywne zmiany w zakresie
zachowań seksualnych, ciąż u nieletnich oraz zdrowia nastolatków
w USA w ciągu ostatnich 20 lat. Warto podkreślić, że jest
to sytuacja precedensowa, w innych krajach - wskutek szerokich
zmian społeczno-kulturowych - mają miejsce przeciwne trendy.
Te dane, wsparte szacunkami badaczy zajmujących się problematyką
edukacji seksualnej, potwierdzają tezę, że abstynencka edukacja
seksualna, jaka ma miejsce w USA, doprowadziła do pozytywnych
zmian w społeczeństwie.
Sytuacja w Wielkiej Brytanii
Wielka Brytania ma najwyższy wskaźnik ciąż wśród nieletnich
w Europie (26 urodzeń na 1000 kobiet w wieku 15-19 lat)10.
Wiek inicjacji seksualnej obniżył się w latach 90. do 16 lat
(wśród kobiet nastąpiło to w pierwszej, a wśród mężczyzn w
drugiej połowie ostatniej dekady). Wzrasta także średnia liczba
partnerów seksualnych wśród Brytyjczyków11. W ciągu ostatnich
10 lat nastąpił 20% wzrost ostrych zachorowań na choroby przenoszone
drogą płciową wśród mężczyzn i 56% wśród kobiet. Zapadalność
na chlamydię przenoszoną drogą płciową wzrosła o 223% od 1996
r. i wynosi 109 000 zarejestrowanych przypadków12. Wśród 17-latek
20 921 zaszło w ciążę w 2004 r. w porównaniu do 20 835 w roku
poprzednim (41% z nich dokonało aborcji). Liczba dziewczynek
poniżej 14. roku życia, które zaszły w ciążę, wzrosła z 334
w 2003 r. do 341 w 2004 r. (60% tych ciąż zakończyło się aborcją).
Nieznaczny spadek ciąż zaobserwowano wśród 14- i 15-latek13.
TABELA 3
Wzrost liczby przypadków chorób przenoszonych drogą płciową
w Wielkiej Brytanii w latach 1996-2002
| Infekcje |
Liczba
przypadków 2002 r.
|
Procentowy wzrost
między rokiem
1996 a 2002 |
|
chlamydia
|
20 908
|
67
|
| kłykciny sromu |
12 219
|
23
|
| rzeżączka |
4 994
|
117
|
| opryszczka narządów płciowych |
2 747
|
26
|
| syfilis |
47
|
571
|
Za: Parlament WB, Parliamentary Office of
Science and Technology, Postnote, April 2004 No 217
http://www.parliament.uk/documents/upload/POSTpn217.pdf
TABELA 4
Aborcje wśród nastolatek w Wielkiej Brytanii (w tys.) (www.statistics.gov.uk)
| Lata |
Aborcje dokonane przez dziewczęta poniżej
16. roku życia
|
Aborcje dokonane przez dziewczęta między
16. a 19. rokiem życia
|
| 1991 |
3,2
|
31,1
|
| 1996 |
3,6
|
28,8
|
| 1997 |
3,4
|
29,9
|
| 1998 |
3,8
|
33,2
|
| 1999 |
3,6
|
32,8
|
| 2000 |
3,7
|
33,2
|
| 2001 |
3,7
|
33,4
|
| 2002 |
3,7
|
33,0
|
| 2003 |
4,0
|
34,2
|
| 2004 |
3,8
|
35,5
|
| 2005 |
3,8
|
35,3
|
Warto podkreślić, że w omawianym okresie liczba
osób w wieku 15-24 lata w Wielkiej Brytanii zmalała z 8 168
000 w roku 1991 do 7 228 000 w roku 2001, więc wzrost liczby
aborcji wśród nastolatek w tym kraju oznacza znaczące pogorszenie
sytuacji.
Edukacja seksualna typu
B lub C: promocja antykoncepcji
Wielka Brytania prowadzi permisywną edukację seksualną typu
B lub C, opartą na przekazywaniu biologicznej wiedzy nt. życia
seksualnego i motywowaniu do stosowania antykoncepcji. Młodzież
w wieku 11-14 lat objęta jest w szkołach edukacją seksualną.
Obecnie wszystkie szkoły mają obowiązek przeprowadzania lekcji
edukacji seksualnej wśród uczniów w przedziale wiekowym 11-14
lat15. Pojawiają się już nawet pomysły objęcia edukacja seksualną
pięciolatków. Niezależna instytucja doradcza Advisory Group
on Teenage Pregnancy zarekomendowała brytyjskiemu rządowi
uczenie dzieci o aborcji już w wieku 5 lat16. Przewodnicząca
tej grupy, Gili Frances, opowiedziała się za rozdawaniem prezerwatyw
12-latkom.
Darmowa antykoncepcja i środki wczesnoporonne
W szpitalach i przychodniach rozdawane są broszury
z odpowiedziami na wszelkie pytania z tej dziedziny - od opisu
działania pigułek po choroby weneryczne. Wszelka antykoncepcja
jest darmowa. Żeby dostać środki antykoncepcyjne, nie trzeba
nawet iść do lekarza pierwszego kontaktu. Wystarczy udać się
do kliniki planowania rodziny, a te funkcjonują w prawie każdej
dzielnicy. Pigułki antykoncepcyjne przepisuje się nawet 10-letnim
dziewczynkom17. Nastolatki (do 16. roku życia) mogą się udać
do specjalnych, przeznaczonych dla nich klinik. W Szkocji
np. działa organizacja Crew 2000, rozdająca prezerwatywy młodzieży
od 13. roku życia. W ramach pilotażowego programu edukacji
seksualnej prowadzonego przez North Devon Primary Care Trust
14-latki z Braunton Community College otrzymują darmowe środki
wczesnoporonne oraz prezerwatywy (warunkiem ich uzyskania
jest uczestniczenie w zajęciach)18. Angielskie władze oświatowe
wprowadziły w lutym 2001 r. bezpłatne rozdawanie nawet 11-letnim
uczennicom (bez wiedzy i zgody rodziców) pigułek poronnych
typu RU-486.
Podsumowanie
Doświadczenia Wielkiej Brytanii (gdzie prowadzona od lat permisywna
seksedukacja, nastawiona na promocję antykoncepcji oraz środków
wczesnoporonnych doprowadziła do pogorszenia sytuacji zdrowotnej
i społecznej wśród nastolatków) oraz USA (gdzie widać pozytywne
efekty konsekwentnej abstynenckiej edukacji seksualnej typu
A) jednoznacznie wskazują, że jedynym skutecznym sposobem
zmniejszenia liczby ciąż u nieletnich oraz liczby zakażeń
przenoszonych drogą płciową (w tym HIV/AIDS) jest promowanie
w szkołach abstynencji seksualnej wśród młodzieży (czyli konsekwentne
realizowanie edukacji seksualnej typu A - abstinence only).
Amerykańscy badacze opracowali listę
zadań-zagadnień charakterystycznych dla efektywnych programów
edukacji seksualnej (czyli takich, które spowodowały zmniejszenie
liczby ciąż u nieletnich, podwyższenie wieku inicjacji seksualnej
oraz spadek liczby zachorowań na choroby weneryczne u nieletnich).
Te zagadnienia to m.in.:
- włączenie i zaangażowanie rodziców,
- uświadamianie dzieciom konsekwencji
swobody seksualnej,
- wpajanie wartości moralnych,
- uczenie abstynencji seksualnej,
- usunięcie sprzecznych informacji nt.
abstynencji,
- redukowanie społecznej presji (głównie
w mediach) związanej z nakłanianiem młodzieży do aktywności
seksualnej,
- nauczanie młodzieży umiejętności komunikacji,
negocjacji i odmawiania19.
Katarzyna Urban
Za: "Służba Życiu" 1/2007
Przypisy:
1. American Academy of Pediatrics, Condom use by adolescents,
Pediatrics, Vol. 107, No. 6 June 2001. za: Clowes, The Facts
of Life, Human Life International, Yirginia 2000, p. 252.
2. Darroch J. E., Landry D. J., Singh S., Changing Emphases
m Sexuality Education in U. S. Public Secondary Schools, 1988-99,
Family Planning Perpectives, Vol. 32, No. 5, September/October
2000.
3. Santelli J., Ott M., Abstinence-only education policies
and programs: A position paper of the Society for Adolescent
Medicine, "Journal of Adolescent Health" 38 (2006) 83-87.
4. CDC, Teenagers in the United States: Sexual Activity, Contraceptive
Use, and Childbearing, 2002. Series 23, No. 24. 58 pp. (PHS)
2005-1976.
5. Stammers T., As easy as ABC? Primary prevention of sexually
transmitted infections, "Postgraduate Medicine Journal", 2005;
81.
6. CDC, Teens Delaying Sexual ActMty: Using Contraception
Morę Effectively, Dec. 10, 2004.
7. CDC, Teenagers...
8. CDC, Teenagers...
9. http://www.medicalnewstoday.com/medical-news.php?newsid=6457
10. "Telegraph" 30.10.2006.
11. S. Grzelak, Ocena skutków wychowania w dziedzinie seksualności
w świetle zagranicznych badań naukowych, "Wychowawca", nr
3/2002
12. "Telegraph" 30.102006.
13. "Telegraph" 12 Feb. 2006.
15. "Guardian" 23 Oct. 2006.
16. "Daily Mail" Sept. 2006.
17. "The Courier" 10.05.2005 r.
18. "BBC News" Feb. 2006.
19. Kirby D., School-based programs to reduce sexual risk
behaviors: a review of effectiveness, "Public Health Reports",
109 (3); 339-360, 1994.
|