Posłannictwo rodziny

Rodzina oparta na małżeństwie jest niezastąpioną instytucją naturalną, a także podstawą dobra wspólnego każdego społeczeństwa. Kto niszczy tę podstawową tkankę organizmu społecznego, nie szanując jej tożsamości
i podając w wątpliwość jej zadania, zadaje głęboką ranę społeczeństwu i wyrządza szkody, często niepowetowane. Słuszne jest zatem, że chcecie przeanalizować różne zjawiska zarówno o zasięgu krajowym, jak
i międzynarodowym, które dotyczą rodziny. Również na tym polu Kościół nie może odejść od zasady, którą głosił apostoł Piotr: „Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi” (Dz 5, 29).

Już w Adhortacji apostolskiej Familiaris consortio zwracałem uwagę na „szczególne miejsce, które na mocy łaski sakramentalnej należy się w tej dziedzinie posłannictwu małżonków i rodzin chrześcijańskich” i przypominałem, że to „posłannictwo ma służyć budowaniu Kościoła” (n. 71). Misja ta jest wciąż tak samo aktualna, więcej, stała się dziś szczególnie pilna.

(...) W Liście do rodzin podkreślałem znaczenie bogatego doświadczenia rodzin, zwłaszcza wówczas, gdy „my” rodzice, poprzez wydawanie na świat i wychowywanie tego cennego daru, jakim są dzieci, przekształca się w „my” rodziny (por. n. 16). W ten sposób, w klimacie współpracy, powstaje Kościół domowy, sanktuarium życia i fundament, na którym opiera się przyszłość ludzkości.